Anderzijds...

... heeft Het Hoofd een vaste plek gekregen in de woonkamer.

... heeft Sarah nog steeds niet begrepen waarom er een hoofd- en voeteind aan een bed zijn.

... kan een zomertopje net zo goed in volle winter gedragen worden, met veel plezier zelfs.

... kwam er een 'nieuwe' (tweedehandse) kast bij in de slaapkamer en kan ik daardoor ook mijn breiwolletjes meer ruimte geven.

... leert Sarah nog steeds breien op 'onze' manier, en ook al zou ze het wel alleen kunnen misschien, gezellig samen breien is super.

... wordt er af en toe gekringwinkeld met een mooie buit als resultaat.

Om maar te zeggen dat het niet alleen breien en pijn is in het leven van Morgan en 't gezinnetje... ;-)

Kleinigheden

Niet geblogd, wel veel (kleinigheden) gebreid en gehaakt...
1) Na de baret en superlange sjaal heeft Carolin nu ook bijpassende wanten:



2) Ik wil enkele mensen bedanken die (professioneel) al veel voor me betekend hebben, en dus ben ik begonnen met leeswijzers haken; eentje - de middelste - heeft ondertussen al een thuis gevonden:



3) Van een lieve online-mama van 4 kinderen kreeg ik de vraag om een zacht katoenen mutsje te breien voor haar zieke zoontje, en zo breide ik voor dat moedige ventje 2 superzachte maar toch stoere mutsjes:

4) Het gevecht van June en haar mama duurt voort, en omdat de groep nog enkele lapjes tekort kwam voor het knuffeldekentje, breide ik er nog 2 bij die nu onderweg zijn om deel te worden van het geheel:

5) In de maak maar nog niet klaar:

* een kindermuts voor het petekindje van Carolin - assorti met haar eigen winterset

* een stoere en warme muts voor het kalende hoofd van mijn jongste broer

* mijn eigen projecten die nogal vaak vooruitgeschoven worden omwille van kadootjes/kleinigheden voor anderen, voor mensen die me lief zijn...

Om te bloggen is er weinig energie over - teveel pijn, te weinig slaap, teveel crashen, te weinig anders-dan-zagen-en-klagen...

Toveren...

... of hoe een blauwe baret en sjaal zomaar veranderen in heerlijk geurende BodyShop produkten en een superzachte knuffelnijlpaard!
Carolin kwam langs voor de belangrijkste helft van haar bestelling die ik maakte van de wol die zij binnenbracht, en had een laat verjaardagskadootje voor mij en een zomaar-knuffel voor Sarah bij...



De Hippo-knuffel werd Zippi gedoopt en mocht meteen met Sarah mee in bed. Twijfelt iémand eraan dat mijn dochter blij was met haar kadootje?

De bestelling werd even opgeschort voor een spoedbestellingske van mutsen, maar vanavond begin ik aan bijpassende blauwe wanten en een assorti mutsje voor het metekind van Carolin, en wie weet wat nog meer als de wol niet op geraakt... :-)

Rooskapje

Onze maxi-cosi stond allang te wachten - stof te vangen dus - omdat ik het niet over mijn hart kon krijgen om het allerlaatste baby-item weg te doen. Omdat het teveel pijn doet dat een 2de baby 'out of the question' is (ook al blijf ik stomweg dromen en hopen op een herkansing van enkele grootse teleurstellingen enzo).
Maar ik maakte van mijn hart een steen - of van mijn steen een hart? - en stuurde de maxi-cosi op pad naar een zwangere creatieve dame die er eentje nodig heeft binnenkort. In ruil zou zij iets roze maken voor een springerige kleutermeid...
En toen kwam er een pakje met een pràchtige roze poncho, eentje waar nog véél mee rondgezwierd gaat worden!


De nieuwe sneeuw gaf al een goed excuus. Verkleumd en nat van buiten te spelen, kwam Sarah gisteren binnengebuiteld, met de melding "nu mag ik zéker mijn nieuwe cape aandoen om warm te krijgen!"...

Helemaal perfect dus, voor mijn roze springerige kleutermeid!

Glamourgirl

Tip: laat nooit een dochter van 5 zomaar los op een doosje glitterschmink met het idee dat ze het wel binnen de perken zal houden!
Een halfuurtje later kan je een glittermonster terugvinden! Sarah nam het 'glamourgirl willen zijn' wel héél erg letterlijk...


Vandaag - ettelijke wasbeurten en een grondig bad later - vinden we nog steeds glitters in haar wenkbrauwen en poriën, en oh ja, ook wij hangen vol omdat wij haar gewassen hebben... :-)

36 bis

Moeke bracht gisterenavond niet alleen mijn dochter naar huis, maar ook - op de valreep - nog een kleine koekjesbiscuit. Omdat Sarah vond dat het niét kon dat mama jarig was geweest zonder taart, hadden zij en moeke stiekem nog vlug dit lekkere ding gemaakt. Wat zijn het toch schatjes hè, die twee!



Het Hoofd mocht nog vlug de Arsenicum baret passen, voor die morgen naar haar nieuwe eigenaar vertrekt...
Sarah is enerzijds blij dat ze niet meer continu mutsen zal moeten passen voor de foto, maar anderzijds vroeg ze wat later toch stilletjes of ze soms nog wél mooie breiwerkjes mag aanproberen voor mama. :-)
Er is geen mooier model dan mijn dochter, maar Het Hoofd mag haar taak overnemen als zij op school is, of als ze al in bedje ligt, of gewoon als ze geen zin heeft...

36

Jarig zijn is iets wat ik haat, maar mezelf verwennen met andermans centjes en verwend worden is wel fijn... Beseffen hoeveel mensen mij - ondanks alles - een plekje hebben gegeven in hun hart, is nog veel fijner!

Dankjewel voor alle lieve wensen en woorden... :-)