vrijdag 31 augustus 2007

slimme meid

vanavond een gesprek in de auto tussen mijn moeder en mij, terwijl sarah achteraan in de autostoel zat met haar tutje...
plots vraagt ze: 'mama, maar als jij en moeke met elkaar praten, met wie moet ík dan praten in de auto?' (dit alles met de nodige dramatiek en handbewegingen natuurlijk)
inderdaad, meisje, kom maar voor jezelf op! ;-)

dit was op de terugweg van de crèche - want vandaag was de allerlaatste crèche-dag in het leven van mijn kleine grote meid!
'mama, dit was de laatste keer naar de kindjes hè?'
'ja, meisje'
'en ik mag naar school hè?'
'ja hoor, maandag mag je naar het klasje van juf K.'
'jade en thijsje en jutta en... gaan ook allemaal naar school hè mama?'
'ja, schat, jouw vriendjes en vriendinnetjes zijn allemaal groot genoeg om naar school te gaan nu'

we hebben handenvol herinneringen gekregen: een hele map vol knutselwerkjes en tekeningen en kleurprenten en liedjes, haar heen- en weer-schriftje (2 schriften dik), nog een laatste foto, een heus diploma voor onze dochter, een afscheidstekstje van haar verzorgsters,...
morgen: foto's...

wat doet het raar...
2 jaar lang ging sarah 3 dagen per week naar de kindjes, in heel die periode is ze amper 2x afwezig geweest dus ik blijk een sterke meid op de wereld gezet te hebben (al is ze wel vaker in 't weekend ziek geweest dan in de week, tja...), ze heeft daar zoveel dingen geleerd en is er een sociaal meisje geworden, van een peuter die net kon kruipen is ze nu plots veranderd in een mondige kleuter van bijna 3 jaar oud, we zijn altijd heel tevreden geweest over de verzorging en correctheid en warmte!
sarah zal de verzorgsters en de kindjes missen! maar ik heb evenzeer een krop in de keel...

donderdag 30 augustus 2007

snipperdagje





mooi weer, D. heeft een snipperdagje, sarah is thuis vandaag - tijd voor een mini-uitstapje! met ons drietjes naar De Gabber, speeltuin met een klein dierenparkje en een hapje en een drankje... (de binnenspeeltuin hebben we grotendeels gelaten voor wat het was, want daarvoor was 't te fijn buiten)

puur genieten: 't was eerst nog frisjes maar 't zonneke was zàlig, sarah was buiten dus in haar nopjes, diertjes kijken en véél babbelen, in de speeltuin ravotten, wandelen tussen de geitjes en zwanen en pauwen en ezel en eendjes en...

papa en mama namen sarah's enthousiasme over en zaten op terras te relaxen, met een drankje en ons fototoestel in de aanslag, mijmerend over onze dochter...

en wat deed onze nooit-willen-fietsen-dochter? juist: fietsen!


na de middag gezinshulp, dus...: sarah een deugddoende middagdut, D. met een boekje wat relaxen, ikke even op de pc en seffens rusten in de zetel...
het mag ook al eens goed doen, zo'n dagje middenin de week!

dinsdag 28 augustus 2007

creatie: sarah-cardigan (2)


foto's mét deugnieten-model ;-)

creatie: sarah-cardigan

foto met model volgt later...

projecten op de naalden (17)

danica-sjaal (5)

sarah-kabeltruitje (2)

maandag 27 augustus 2007

kaka-monster

we zijn boos! op het kaka-monster...
het stoute beest maakt de kaka zoooooooo hard dat er elke dag een heus drama is als er kaka uit dat poepeke probeert te komen...
mama vindt het gruwelijk lastig om haar kleine meisje zo'n pijn te zien lijden, papa wordt er radeloos van en probeert àlle opties die maar aangeraden worden om dat monster in te tomen, en sarah... die knijpt haar billen dicht!

het potje is bijzaak geworden, voor eventjes, ik ben al opgelucht als er kaka in de pamper zit, want eens eruit kan dat stoute monster tenminste geen pijn meer doen...

we zijn boos! we trekken ten strijde tegen het kaka-monster!

vrijdag 24 augustus 2007

het falende lijf (2)

Fibromyalgie is een ziektetoestand die zich manifesteert in het bewegingsapparaat (spieren en pezen), en die gekenmerkt wordt door chronische, verspreid voorkomende pijnen en spierstijfheid over het hele lichaam, maar vooral in de nek- en schoudergordel, lage rug en bekkengordel en de ledematen.
De Wereld Gezondheidsorganisatie heeft Fibromyalgie gedefinieerd als niet gespecifieerde reuma.
Typisch is ook de verhoogde drukpijngevoeligheid op een aantal specifieke punten. Deze pijnlijke plekken, de zogenaamde «Tender Points» of «Drukpunten» worden soms toegeschreven aan plaatselijke verhoogde spanningstoestanden van spieren en pezen.

Daarnaast zijn er nog een aantal nevenverschijnselen zoals:
- algemene vermoeidheid, futloosheid
- chronische hoofdpijn
- slaapstoornissen en ochtendstijfheid
- verstoorde darmtransit - angst en chronische stress
- gevoeligheid voor warmte- en temperatuurveranderingen.

Kenmerkend is bovendien dat, indien het ziektebeeld zich voordoet bij het ontbreken van elke onderliggende oorzaak, er geen afwijkingen vast te stellen zijn bij röntgenonderzoeken en/of bloedonderzoek. De oorzaken van het fibromyalgie-syndroom zijn tot op heden niet gekend. Een ontregeling van het immuunsysteem, veranderingen in de bindweefselstructuur, tekort aan zuurstof in de spieren, storing in het metabolisme van bepaalde stoffen die een werking hebben op de bloedvaten en het zenuwstelsel, alsook functiestoornissen en het modulatiesysteem van pijn, werden bestudeerd, maar een definitieve oorzaak kon tot op heden nog niet gevonden worden.

(bron: www.gezondheid.be)

pijn is mijn lotgenoot in het leven met dit falende lijf - eentje die ik graag in de gracht zou gooien onderweg...
een dag is heel zwaar, als alles pijn doet, zoals vandaag: opstaan met een heup die meteen uit de kom lijkt te gaan en die elke stap lastig maakt, merken dat je niet kan bijten door de aangezichtspijn en dan maar zachte dingen eten, migraine die de nacht heeft overleefd ondanks een coma-spuit van de dokter (feldène+valium), 50x moeten gaan plassen met een blaas die wel een open wonde lijkt, willen typen op de pc maar beseffen dat mijn schouders en nek het niet langer dan een kwartiertje kunnen volhouden, in de zetel willen gaan liggen maar teveel pijn in mijn onderrug om een comfortabele houding te kunnen vinden
dat alles ondanks een ochtenddosis contramal retard, dafalgan forte en ontstekingremmers - ik wil niet wéten wat het zou zijn zonder die pillen...
liever zou ik eens pillen kunnen nemen om géén pijn meer te voelen!
één dag zonder pijn bij alles wat ik doe of laat - het lijkt, alweer, een utopie...

hopelijk wordt me de klaagzang van de voorbije dagen gepardonneerd... - teveel tijd alleen, alleen met de pijn en de beperkingen en de donkere gedachten...

misschien komt het het zonnetje ook weer wat licht binnen in mijn hoofd, misschien moet ik een gaatje boren in mijn schedel om wat zonlicht binnen te laten, misschien krijg ik dit weekend een béétje respijt van dit falende lijf...

donderdag 23 augustus 2007

chaos

degenen die mij kennen, van vroeger en nu, weten dat ik nogal een chaotisch persoontje ben - niet alleen praktisch gezien een rommelmie, maar ook in mijn koppeke ;-)
ik verzamel spullen, maar ook herinneringen en gedachten en gevoelens!

laat dat nu niét goedkomen in combinatie met een appartement zonder bergruimte! vandaag heb ik wat gerommeld en geprobeerd om wat orde te brengen in de chaos, maar het is gewoon onbegonnen werk
en tegelijk groeit de chaos in mijn hoofd als ik omringd ben door chaos waar ik geen begin of einde meer in zie...

toen ik alleen woonde, in een huisje met heel wat kleine kamers, had ik ongeveer een overzicht over mijn rommel - al hadden anderen het idee alsof het huis op ontploffen stond en werden sommigen zelfs gek als ze er een paar uurtjes moesten zijn, ik vond alles wel terug en voelde me er thuis
nu zijn er twee extra personen die hun deel toevoegen en is de ruimte gewoon niet in verhouding met de rommel, en ik word gek!
zelfs een stukje dat opgeruimd wordt, is als water naar de zee dragen...
en zo is het ondertussen ook in mijn hoofd - een onoverzichtelijk boeltje waarin ik niet meer weet waar ik vaste voet op de grond kan zetten zonder te vallen...

géén idee hoe ik hieraan moet beginnen...
een verhuis, naar een huis met een grote zolder of een extra kamer, lijkt me de enige haalbare oplossing - laat net dàt nu effe zijn wat we maar niet verwezenlijkt lijken te krijgen
ZUCHT!

woensdag 22 augustus 2007

het falende lijf (1)

een stukje van mijn falende lijf heet CVS...
dit deel is oorzaak van mijn bestaan tussen deze vier muren, maar dan vooral in combinatie met nog een heleboel andere delen die elk hun eigen plaats krijgen, ook hier in blogland...
Chronisch VermoeidheidsSyndroom - zo'n enge term voor zo'n ruim begrip...
want CVS is zoveel meer dan chronisch moe zijn...

De meeste voorkomende klachten van CVS-patiënten zijn:

• de ziekte is plots begonnen, maar werd meestal voorafgegaan door een infectie (griepachtige aandoening, keelontsteking, maagdarmontsteking...); zelfs een minieme inspanning veroorzaakt een extreme vermoeidheid in de spieren (myalgie) waarvan men slechts langzaam herstelt. Vaak heeft men ook last van onwillekeurige spiercontracties;

• men kan helemaal niet, of slechts deeltijds werken;

• hoofdpijn

• cognitieve stoornissen zoals concentratie- en aandachtsproblemen, geheugenstoornissen, moeilijkheden om te spreken (zich vergissen in woorden). Samen leiden deze klachten tot een vermindering van de intellectuele mogelijkheden;

• grote schommelingen in de fitheidstoestand: men is niet de hele dag door vermoeid; een- voor de patiënt- overdreven lichamelijke of intellectuele inspanning kan een opstoot uitlokken;

• een overactiviteit van het autonome zenuwstelsel, met bijvoorbeeld frequent urineren, (hart)kloppingen enz.;

• griepachtige klachten die af en toe de kop opsteken, met keelpijn en pijnlijk gezwollen lymfeklieren ;

• verstoorde lichaamstemperatuur met nachtelijk zweten, koude lichaamsuiteinden (vingers, tenen...) en soms ook lichte koorts en rillingen;

• slaapstoornissen (in de beginfase vooral slaperigheid, en daarna inslaap- en/of doorslaapstoornissen);

• slechte fijne motoriek en evenwichtsstoornissen die erger worden bij duisternis;

• stoornissen van de zintuigen met o.m. paresthesie (jeuk en kriebelingen),

• tinnitus (geluidswaarnemingen) en fotofobie (lichtschuwheid);

• uitgesproken alcoholintolerantie;

• emotionele labliteit;

• atypsiche depressie (geen echte depressie), met soms ook depersonalisatie (zelfvervreemding) en desoriëntatie;

• spastisch colon

(bron: http://www.gezondheid.be/)

spijtig genoeg is niet alleen de ziekte een straf, maar ook de vooroordelen en misvattingen en botte reacties van anderen (zelfs als die anderen de titel 'dokter' of 'professor' dragen), en niet te onderschatten: het isolement, want hoe je het ook draait of keert, in meer of mindere mate komt iemand met CVS buiten de samenleving te staan als hij/zij niet mee kan met de stroom

al meer dan 15j huist dit monster in mijn lijf, eerst in alle anonimiteit maar ondertussen in de hoofdrol
komt er OOIT nog een dag dat ik wakker word met een ànder gevoel dan die allesoverheersende uitputting? ga ik ooit nog eens een dag kennen zonder pijn? na zoveel jaren moet ik toegeven dat het voor mij het label 'utopie' gekregen heeft...


tot zover hoofdstuk 1 in 'het falende lijf' - verder zullen op gepaste of ongepaste tijd aan bod komen: fibromyalgie / ziekte van Hashimoto / chronische migraine / gastroparese / detrusorsfincterdyssynergie

dinsdag 21 augustus 2007

projecten op de naalden (16)

danica-sjaal (4)
ik heb ondertussen ongeveer 50cm van de 160cm, dat vordert best goed om zo'n tussendoor-projectje te zijn ;-)

ik ga op zoek naar een patroon voor een kindertruitje met deze vlechtsteek, want ik vind het echt super!


sarah-kabeltruitje (1)

dit modelletje ben ik ondertussen begonnen, maar met 2 tinten blauwe wol

de onderste rand is een 'picot hem', ook 'muizentandjes' genoemd - eer ik begrepen had hoe het moest, zucht! maar uiteindelijk ben ik er geraakt, het gaat dus om een dubbele rand met een gaatjesrij als plooi-rand waardoor je mooie 'tandjes' krijgt voor je aan de kabelmotieven van het truitje begint

zondag 19 augustus 2007

kinderspel

een namiddagje spelen met dochterlief: met ons drietjes bouwen met de duplo, met ons drietjes een zelfgemaakt gezelschapsspelletje, en sarah maakt daar dan nog een rijtjesding van (zoals alles bij haar in rijtjes gezet moet worden)

eigenlijk zijn papa en mama ook gewoon kinderen, die wat groter uitgevallen zijn ;-)

... en op de zevende dag rustte Zij !

zondag...
we waren uitgenodigd bij mijn zus, zoals mijn ouders en broers en de rest van de bende, maar mijn hoofdje dacht er anders over: mega-migraine gisterenavond heeft me zo geradbraakt dat we er een rustdagje van maken vandaag...

ook sarah en ventje kunnen die rust wel gebruiken, denk ik, want voor hen zijn zo'n dagen veel zeldzamer dan voor mij natuurlijk...

bellen blazen op terras, eventjes langs de speelgoedwinkel, knuffelsessie in de zetel, dutje voor sarah, en straks gewoon samen wat spelen met de blokken of puzzels of...
quality time voor ons gezinnetje! niet meer maar ook niet minder...

zaterdag 18 augustus 2007

frust...(vervolg)

uiteindelijk zijn mijn moeder en ik na sarah's middagdut met dat kleine spookje naar aarschot kermis gegaan - zij mocht eendjes vissen, met als prijs een knuffelhond in een draagmandje met verzorgingsprodukten (jippie, wéér rommel meer in huis), en ik heb mezelf beloond met een dvd van The Lake House en een paar nieuwe jibbits voor onze crocs
als extraatje kreeg ik op de terugweg een slag van de hamer - migraine in 't kwadraat, en alle spieren in kramp
dus néén, mijn humeur is er niet zo heel veel beter op geworden...

frust...

maandelijkse ellende, nog steeds stuwing zonder reden (neen, zwanger zijn kàn niet meer), migraine die weer dagen aansleept,... - een rothumeur!

één ding had ik vandaag graag gedaan, zomaar zonder reden maar eventjes buiten mijn vier muren: een bezoekje aan de kringwinkel - je weet nooit wat voor schat je kan vinden...
en ventje moest pas om half 1 beginnen werken, dus ik zag dat helemaal in orde komen, in mijn hoofd tenminste - ware het niet dat hij er gewoon géén zin in bleek te hebben, de ochtendlijke toestanden zodanig heeft laten aanslepen tot hij éindelijk kon zeggen 'jamaar daar is geen tijd meer voor zenne, ik moet dat en dat en dat nog doen voor ik ga werken en we moeten nog eten'; ipv me gewoon bij het wakker worden te zeggen dat we niet zouden gaan, zat ik te wachten tot hij klaar was en toen hij nooit klaar bleek te geraken ben ik beginnen mokken zoals een klein kind...

geen kringwinkel, wel een rothumeur!
ondertussen is hij werken, sarah is een middagdut aan 't doen, en ik... ik kruip maar weer in mijn zeteltje met mijn 2 priemen en wol en patroon...
ik kan ook met zekerheid zeggen dat dit humeur zich voor de hele dag engageert!
wat hààt ik het dat ik van anderen afhankelijk ben om op zo'n dagje te kunnen doen wat ik graag zou doen om me even beter te voelen!

vrijdag 17 augustus 2007

projecten op de naalden (15)

danica-sjaal (3)

wegens een bolletje katoen te weinig om de sarah-cardigan af te werken (nog één mouw te gaan), heb ik vandaag verdergewerkt aan mijn sjaal in vlechtsteek/entrelac - éigenlijk valt dat wel mee, het ziet er echt wel veel complexer uit dan het is, eens je de basis doorhebt, kan je vlot verderbreien (voor zover het continu wisselen van wol en lapje 'vlot' kan zijn natuurlijk)
hopelijk vindt iemand nog een bolletje beige katoen voor me ('onze' winkel had geen meer), zodat ik de laatste mouw van het vestje kan breien en het geheel verder in mekaar kan zetten, want het is best frustrerend om zo vlak voor de eindstreep te stranden...
de sarah-muts is een project voor onderweg, maar wegens 'niet veel onderweg' vordert die heel traag - gelukkig is de winter ook nog wel eventjes van ons verwijderd
en dan zitten er wat projecten in mijn hoofd, die wachten op uitvoering tot ik de juiste priemen vrij heb (een sarah-tuniek voor mijn metekindje), tot ik zin heb in een nieuwe uitdaging, tot ik wol gevonden heb voor dat ene modelletje, enz.
het breimonster leeft! ;-)

donderdag 16 augustus 2007

lichtjes

15 aug.: Sint-Rochusverlichting in Aarschot!
als kind gingen wij graag kijken naar de lichtjes, overal in de donkere stad kaarsjes op vensterbanken en in tuinen, pràchtig om zien!

gisteren wilden we ons meisje laten kennismaken met de lichtjes...
na de middag had sarah een hele lange middagdut gedaan zodat ze 's avonds wat langer kon opblijven, wat op zich al plezant was natuurlijk

toen het duister begon te worden, kwamen spijtig genoeg ook dikke regenwolken en de eerste druppeltjes; even getwijfeld of we ons spookje niet gewoon in bed zouden leggen, want met regen is er gewoon niks aan om buiten naar de kaarsjes (die toch uitregenen dan) te gaan kijken...
maar omdat sarah er zo naar uitkeek, hebben we wat gewacht tot de regen stopte, en gewapend met een plop-paraplu en een grote paraplu vertrokken we te voet, onze wijk in
ons meisje vond het wel spannend, zo in het donker op straat, en ze kneep wat harder dan normaal in onze hand, maar ze vond het vooral héél mooi - 'mag ik héél dicht naast die kaarsjes lopen, mama?'
in de wijk is het zeker niet zo indrukwekkend als in de stad, maar die drukte zagen we nog niet zitten, en als voorsmaakje kon het toch tellen hoor, de sfeer is er hè, of het nu groots of heel eenvoudig is ;-)


(op foto zegt het weinig, I know..., maar 't is het idee dat telt hè)

rond half 11 lag ons meisje uiteindelijk in bedje, doodmoe maar content! weer een ervaring rijker... 't zijn die kleine, eenvoudige dingen die haar leven rijk maken!

projecten op de naalden (14)

danica-sjaal voor ventje (2)

met de deskundige hulp van storm op zolder ben ik door de 3 basisrijen en kan ik nu met een herhaling van het vorige de hele sjaal verderbreien:


de andere projecten zijn even op de achtergrond geschoven tot ik me deze vlechtsteek eigen had gemaakt, maar nu kan ik er weer tegenaan met een combinatie van breiwerkjes: sarah-cardigan en sarah-muts die al op de naalden staan, en een geplande sarah-tuniek maar dan voor mijn nichtje mare, en een knuffeltrui voor sarah
zou ik nog wel iets ànders doen vandaag? ;-)

dinsdag 14 augustus 2007

samen!

14 aug. wordt een dag om te onthouden, om te koesteren, om te herinneren, om te omarmen!

vandaag hebben D. en ik ons samenlevingscontract ondertekend: een dom papier en een paar handtekeningen, maar zoveel meer...
hij ziet mij graag en ik zie hem graag, nog steeds even intens als 4 jaar geleden!
dit document is meer een symbool dan een officieel iets: we willen sàmen verder, we horen samen, we gaan ervoor samen met onze dochter!

niemand anders was erbij, zelfs sarah niet, niemand wist zelfs dat we dit gingen doen - dat hoefde ook niet, dit was een stukje van hem en mij en niemand anders
geen feest, geen dure kleren, geen stress en geen gedoe - gewoon een man en een vrouw die mekaar aankijken en de liefde in de andere zijn/haar ogen zien en dat officieel willen maken dat ze samen naar de toekomst willen wandelen...

maandag 13 augustus 2007

combinatie

het niet-schrijven is even een combinatie van:
- het gevoel van de vorige blogpost dat is blijven plakken spijtig genoeg
- weinig tijd om te schrijven door een nogal opstandige dochter die zich duidelijk niet goed in haar vel voelt en ons dat net iets te vaak laat voelen
- weinig zin om te schrijven omdat het niets verandert, en verandering is het enige dat me nu wat positief lijkt
- drukke dagen met zowel dochterlief als ventje thuis en dus weinig rustige pc-tijd
- schrijven kan soms pijn benadrukken ipv verzachten

soms wil een mens even zijn kop in 't zand steken...
soms wil een mens even vluchten in 'doen alsof'...
soms wil een mens even iemand anders zijn...

vrijdag 10 augustus 2007

alleen met mezelf

soms kan het goed doen, soms is het nodig, soms kan je niet anders
vandaag zou ik het liever anders zien...

na een zware sessie bij de psychologe thuiskomen in een leeg appartement... - niemand om tegen te ventileren, niemand om even tegenaan te leunen, niemand om naar te luisteren zodat alles wat minder zou weerklinken in mijn eigen hoofd, niemand om te knuffelen, niemand om bij te schuilen

op dit moment zou ik alles geven voor een goeie vriend(in) die er voor me is
ventje is werken, dochterlief is naar de crèche (zij zou anders de perfecte knuffel-partner zijn, ook zonder woorden kan het deugd doen), en er zijn wel wat 'vrienden' maar die wonen te ver of hebben het te druk, en eigenlijk is er geen echte 'boezemvriend(in)' meer...
op dit moment hààt ik het feit dat ik niks anders kan dan thuiszitten, alleen met mezelf...

donderdag 9 augustus 2007

projecten op de naalden (13)

danica-sjaal voor ventje (1)

een nieuw project, nu de bolero klaar is en in de kast ligt: een sjaal met een steek die compleet nieuw voor me is (vlechtsteek/entrelac) - een zoektocht maar ook een boeiend leerproces, hoop ik...

het opzetten is alleszins gelukt, aan de hand van een combinatie van 3 beschrijvingen:


ik ben benieuwd, een sprong in het duister want zo'n nieuwe steek is toch altijd wat spannend - maar ik vind het effect wel héél mooi en ik zie mijn wederhelft wel lopen met zo'n mooie sjaal, hij ziet het trouwens ook zitten (qua kleuren en model)

oververmoeid - vervolg

ons meisje is duidelijk haar schade aan 't inhalen: gisterenmiddag een lange dut in de crèche, vannacht éindelijk nog eens redelijk doorgeslapen het klokje rond, en nu net weer een lange middagdut achter de rug
en verder heeft ze het ook rustig gehouden vandaag: beetje spelen met de plasticine, beetje spelen met de houten trein, en veel tv kijken met de knuffels in de zetel
met onophoudelijke regen buiten is het toch geen weer om iets anders te doen!

ze had het duidelijk nodig, en ze is ook wat minder opgejaagd geworden daardoor
hopelijk kan haar lijfje nu weer met opgeladen batterijen verder!

woensdag 8 augustus 2007

creatie: morgan-bolero

niet echt geslaagd, het eindresultaat - ik zal nog zien of ik het zo behoud of het terug uittrek...
frustratie dus, want er zitten heel wat uurtjes werk in, en als ik zelf niet meteen een wauw-effect heb begin ik direct te twijfelen of dat breien me echt wel ligt...

oververmoeid

hoe maak je een kleuter van nog geen 3 duidelijk dat ze af en toe moet rust nemen? sarah leeft zo intensief dat haar lijf momenteel echt niet meer kan volgen, de dokter neemt het woord 'oververmoeidheid' in de mond en ik panikeer over 'cvs' (wat logisch maar nog onnodig is)

het was echt zielig om ons hoopje kind bij de dokter te zien gisterenavond (na een dag crèche en al een paar heel slechte en te korte nachtjes en drukke dagen): wallen onder haar kleine oogjes, overprikkelbaar, een grieperig gevoel blijkbaar, ellendig overal haar hoofdje laten hangen waar dat mogelijk was, zelfs op het metalen voetbankje in 't dokterskabinet,...

sarah kent de grenzen van haar lijfje niet, en blijft doorgaan tot ze er letterlijk bij neervalt
ze heeft moeite met inslapen en heeft elke nacht nachtmerries, wordt toch even vroeg wakker, en is dus nooit echt uitgeslapen, maar gaat de dag even actief tegemoet als altijd, om dan 's avonds onhandelbaar over haar toeren te zijn, en weer niet in slaap te geraken

zucht!
ik weet dat het te vroeg is om erbij stil te staan... maar ik weet dat ik het mezelf nooit zal vergeven als sarah ooit cvs krijgt...
en ik vind het zo erg om te moeten toekijken hoe ze vecht tegen haar eigen lichaam, ik kan haar niet dwingen om op tijd te rusten, ik kan haar niet in slaap toveren, ik kan alleen mijn best doen om zelf wat meer rustpauzes in te lassen in haar plaats...

dinsdag 7 augustus 2007

projecten op de naalden (12)

morgan-bolero (2)

niet makkelijk, pft, ik heb het patroon zelfs al naar mijn hand gezet omdat ik hun manier té complex vond maar ik heb geen idee of het uiteindelijk gaat goedkomen - dit is zo'n werk waar je het eindresultaat niet kan zien zolang je bezig bent, omdat ze zoveel steken op die rondbreinaald bijeengekramd zijn
de wol geeft wel een mooi effect, dus als deze bolero niks wordt dan zal ik de wol wel voor iets anders kunnen gebruiken
ik wacht (gespannen) af en brei maar verder...

op adem komen

na een actieve zondag, was ook maandag vrij 'druk' voor me - druk maar wel van de goeie soort
dus vandaag is een echte rustdag; ik moet wat op adem komen na het 'sociaal zijn' dat zo in contrast staat met mijn normale 'alleen zijn', en ook mijn lijf heeft echt wel rust nodig na zo'n actieve dagen, dus ik heb deze voormiddag geslapen en hou me verder wat kalmpjes bezig met breien en lezen en wat wasgoed
verdiende rust! en vooral proberen om niet te diep te gaan, want het contrast is idd groot en ik zou me àltijd willen voelen alsof ik wél mee kan met 'de anderen' maar ik mag niet vergeten dat mijn lijf niet meekan

gisteren was een fijne dag!

voor de middag naar de pedicure, zodat ik nu weer zachte voetjes heb en ook mooie gelakte nagels - ze is een vriendin, dus het bijpraten was minstens even goed als de voetverwenning
daarna nog een mini-fietstochtje met sarah en ventje, naar de apotheek voor een voorraad tutten (want néé, ze kan nog steeds niet zonder)

tijdens sarah's middagdutje hebben ventje en ik in de zetel genoten van Battlestar Gallactica, en van mekaar...

en dan: zwemmen!
deze keer was het een iets groter groepje voor 't privé zwemmen: mijn oudste broer met zijn vrouw en 2 kinderen, mijn zus met haar man en 3 kinderen, mijn vader, handvol met haar 2 oudste schatten, en LL met haar man en 2 lieve kindjes, en wij drietjes natuurlijk...
ik heb genoten: van het ravotten met mijn dochter in het warme peuterbad en van het zwemmen in het koude grote bad, van mijn familie die wij zo eens iets kunnen teruggeven in de vorm van gratis zwemplezier voor iedereen, van de vriendschap van handvol en LL en 't feit dat ik het voorrecht heb om hun gezin te mogen kennen, en een heel klein beetje van mijn lijf dat me voor een keertje niét in de steek liet (tot nà het zwemmen tenminste)

kostbare momenten! kostbare mensen! ze toveren een glimlach op een gezicht dat al te vaak misvormd is door pijn en depressie...

zondag 5 augustus 2007

ruimte

als ik ruimte heb om te ademen, kan ik wél genieten van eenvoudige dingen - hier in 't appartement heb ik die ruimte niet, 4 muren komen op me af en de duisternis neemt me helemaal over, ook niet op een terras van stenen en muren met wat bloempjes; maar in de tuin van ons ouderlijk huis kan ik op adem komen! veel groen, veel openheid, veel ruimte om te spelen en rennen en wandelen en zitten, en achter de tuin de weiden en bossen

met het mooie zomerweertje vertrekken we dus meestal naar mijn geboortedorp, omdat sarah daar vrij kan spelen in de groene natuur, omdat ventje daar beter kan ademen na zijn lange dagen in een snikheet zwembad, omdat ik er tot rust kan komen
een hele dag op zondag, maar soms ook voor een halfuurtje als we sarah in de crèche gehaald hebben, of een paar uurtjes als ik de auto heb en ventje is werken

vandaag was zo'n dag...
een warme zomerdag...
opstaan, ontbijten, douchen, aankleden, inpakken en wegwezen!

voor de middag hebben we een klein toertje gedaan met de fiets, sarah bij mij achterop: in 't dorp zijn we gaan kijken naar de nieuwe woonwijk waar we ooit hopen een huisje toegewezen te krijgen... een beetje dromen van 'ruimte' - want een huisje in die wijk zou betekenen: een huis ipv een appartement, een tuintje ipv een stenen terras, een extra kamer, op wandelafstand van sarah's school en haar grootouders en mijn grootmoeder en de apotheek en een paar dorpswinketjes,...
daarna nog eventjes verder gefietst langs kleine weggetjes zonder een auto tegen te komen, meer moet dat niet zijn
echt een mini-fietstochtje hoor, meer kan mijn lijf niet aan, maar zelfs dàt kon een jaar geleden niet dus ik neem dat kadootje graag aan...
's middags een barbecue (overschaduwd door een buikgriepje bij moeke): lekker frisse groentjes voor mij want ik ben zo geen vleeseter, ventje genoot van éindelijk nog eens een goeie portie vlees
en dan ging sarah een middagdutje doen - ze kan al wel zonder zo af en toe maar ze is nog altijd een beetje ziek en kan de rust dus goed gebruiken
tijd voor mezelf:
met de laatste Harry Potter (and the deathly hallows) buiten op een bankje, in de schaduw van de reusachtige treurwilg, genieten van de rust en de natuurgeluidjes op de achtergrond en af en toe opkijken en geen muur voor me zien...

zaterdag 4 augustus 2007

foto's van het dagje 'loslaten'

lange wandeling tussen de velden - sarah zou wel kunnen wennen aan 'den boerenbuiten'; ze kent het een beetje van mij moeke en vake, maar bij tante H. en nonkel G. is 't natuurlijk écht het einde van de wereld...

'close encounter' met een pasgeboren biggetje: eerst wat bang, maar toch gefascineerd door dat kleine piepende ding, weer iets om tegen papa en mama te vertellen!

het is eens wat anders dan de poezen bij moeke (kato en luna): de grote hond van tante H., tinka, met ons meisje en haar jongste nichtje hanne


na dat dagje was ze zo moe dat het een rustige rit naar huis was, te moe om te praten of zingen of vragen stellen of zelfs kijken ;-)

vrijdag 3 augustus 2007

vervolg 'loslaten'

ze had een super dagje! 'special guest' in de groep kinderen, nieuwe dieren om te aaien (een grote hond, een biggetje), lange autorit met moeke en vake, lekkere dingen om te eten,...

ik had 's morgens gemerkt dat ze ziek aan 't worden was (keelpijn, ruw ademen), en we zijn er gisterenavond dus nog mee naar de dokter moeten gaan, want die drukke dag daarbovenop en niet willen slapen 's namiddags...
serieuze keelontsteking die al op de longen aan 't zakken was - potverdikke, antibiotica dus!
en dan een rampzalige avond en nacht: na 2 uren jammeren (ziek + geen tut) heb ik haar tutje gegeven, ik had er al bij zitten waken, ik was al boos geworden, ik werd wanhopig
en de hele nacht ofwel nachtmerries, ofwel huilend wakker worden van de pijn - pft, mijn meisje had vanmorgen een smoeleke alsof ze een zware nacht op café achter de rug had
toch wou ze naar de crèche, geen koorts dus ze is vertrokken - tja spelen met andere kindjes doet het zieke gevoel wat vergeten...

bij mij ook een slecht gevoel: anderen hadden het fijne van de dag gekregen (mijn ouders, mijn zus, de kinderen), ik kreeg de ellende!
maar aan de andere kant was ik echt wel enorm blij dat ze ervan genoten had... - leef! meisje, leef!

misschien een (paar) foto('s) straks...

donderdag 2 augustus 2007

loslaten

vandaag is sarah voor het eerst een dagje weg zonder mama of papa (en niet naar de crèche of naar school), en dat doet raar!
en dan blijk ik het héél moeilijk te hebben met haar los te laten, maar het zal me niet tegenhouden om haar te laten gaan - want haar ervaring staat voorop, en ik wéét dat ze een fijne dag zal hebben!

sarah is met moeke en vake een dag naar mijn zus, naar de boerderij tegen de nederlandse grens, naar tante H. als onthaalmoeder, naar haar grotere nichtjes en neefje
een heel eind rijden, maar ik heb telefoon gekregen van zodra ze er waren, zodat ik op dàt vlak toch al gerust kon zijn
wat wordt ze groot!
ik twijfel er niet aan dat het voor ons meisje een super dagje wordt! andere kindjes rond zich, nieuwe dingen om te zien, samen met moeke en vake weg,... - ze was trouwens erg enthousiast vanmorgen, ondanks haar verkoudheid

ik ben vooral ook benieuwd of ze tut-loos terugkomt...
de voorbije dagen zei sarah dat ze haar tut aan de baby (onhaalkindje) bij tante H. ging geven, maar om die stap nu effectief te zetten...

ik hou me vandaag zoveel mogelijk bezig, want stilvallen is missen...

projecten op de naalden (11)


sarah-cardigan (4)

nu de tuniek af is, kan ik verderbreien aan het katoenen vestje, ik kijk er een beetje tegenop want dat katoen breit echt niet zo plezant als de scheepjes-wol bv.
maar ik probeer het eindresultaat voor ogen te houden...


morgan-bolero (1)

eens iets voor mezelf, dit modelletje:

in deze wol, en zover ben ik ondertussen:

woensdag 1 augustus 2007

creatie: sarah-tuniek

weer een afgewerkt project! dat is toch altijd een fijn gevoel, dat laatste draadje dat afgeknipt wordt en dat eindresultaat...

de gehaakte randen aan de mouwen heb ik opnieuw moeten doen; toen ik de grote rand onderaan de tuniek begon, besefte ik de fouten die ik eerst gemaakt had, maar uiteindelijk is 't helemaal in orde gekomen en ziet het er best wel mooi uit

de halsuitsnijding was 't lastigste om te haken, zonder twijfel, maar ook daar is het wel goed gekomen denk ik

dit truitje is op de groei, want is maatje 5j - al zal sarah het wel vroeger kunnen dragen...

dus geen foto met model ;-)