maandag 30 juni 2008

zieke meid :(


of het nu wel of niet klierkoorts is, we moeten afwachten tot 1) de bloedname lukt (vandaag enkele mislukte pogingen, te moeilijk om een ader te vinden door de uitslag) en 2) er antistoffen gevonden worden of niet...

wat zeker is: de uitslag is vreselijk, die jeukt en Sarah's huid is gloeiend heet ook al is er geen koorts meer...

dit was de 2de dag, zondag dus...


vandaag is de uitslag gezakt, dus nog vooral poepje en benen nu, en nog steeds enorm irritant...
de keelpijn blijft erg, zo ook de gezwollen klieren, en vanmorgen werd ik gewekt door een kotsende kleuter ("mama, je moet opstaan! euh mama, mijn buik doet pijn..." GULP)
dochterlief voelt zich belabberd...

tussen de crash-momenten, kon er toch alweer gespeeld worden...



maar het blijft balen, dat we met dit mooie weer én vakantie van papa en Sarah, thuis zitten ipv te genieten van het zonnetje in Planckendael of in het bos of in een speeltuin...

en vooral: nog geen goeie nacht, en geen rusten na de maanden van pijn...


hopelijk voelt mijn meisje zich vlug beter...
hopelijk krijgen we na alle shit eens een periode van geluk...

zondag 29 juni 2008

slecht begin - vervolg

volgens de dokter van wacht (na een vreselijke en bangelijke nacht, en met een dochter vol huiduitslag van kop tot teen) heeft Sarah klierkoorts!
de uitslag is een reactie tegen de AB, in combinatie met klierkoorts, dus meteen stoppen met de medicatie...
gezwollen klieren zo groot als golfballetjes in nek en achterhoofd en oksels en liezen...
koortsopstoten en buien van complete apathie naast pogingen tot hyperactiviteit...
maar vooral: ons meisje is erg ziek!

morgen naar onze eigen dokter voor een bevestiging en een bloedname...
daarna afwachten hoelang ze nodig heeft om beter te worden, en vooral bang uitkijken of papa binnen 2 weken ook klierkoorts zou krijgen (geen idee of hij immuun is)...
onze vakantie ziet er plots niet zo fijn uit! (wraak voor mijn positieve blogpost, waarschijnlijk...)

zaterdag 28 juni 2008

slecht begin

Sarah is slecht aan de vakantie begonnen, en wij dus ook...
mevrouw heeft een dubbele oorontsteking, een keelontsteking, een beginnende luchtweginfectie, barstende hoofdpijn en ondertussen ook één of andere uitslag - gisterenavond nog naar de apotheek van wacht, na een laat doktersbezoekje, voor antibiotica en neusdruppels en junifen...

vannacht geen oog dicht gedaan: de eerste helft van de nacht waren er bij haar nachtmerries en gewoel, de tweede helft wou ze gewoon niet meer slapen

en vandaag was ze de hele dag HYPER! om gek van te worden, ze voelde zich nochtans barslecht en had veel keel- en hoofdpijn, maar blijkbaar staat als bijwerking van de AB 'hyperactiviteit' op het lijstje... joepie!

na een week slechte nachten door mijn eigen pijntjes, is er nu de zieke dochter - goeie start van de vakantie... :(
GRMBL!!!!!

dag juf Kathleen! dag 1ste kleuterklas!

enkele kunstwerkjes uit de mega-kaft die Sarah afgelopen week meebracht van school...



vrijdag was de allerlaatste dag van Sarah in het eerste kleuterklasje bij juf Kathleen! in mei 2007 begon haar leventje als schoolgaand kind, in juni 2008 zit de 1ste kleuterklas erop en mag ze gaan kennismaken met een nieuwe juf in een nieuwe klas...

daar zal ze één van de jongste kindjes van de 2de kleuterklas zijn, met 10 kleutertjes nog van het jaar 2004 vervoegen ze hun vriendjes die eerder op het schooljaar al overgingen omdat de 1ste kleuterklas te groot en de 2de kleuterklas een kleine groep was...

volgens juf Kathleen is Sarah meer dan klaar voor de volgende stap, voor de volgende uitdaging, maar het zal toch spannend zijn na de grote vakantie
eerst: 2 maanden VAKANTIE!

ze zal vooral haar beste vriendjes missen! met de mama van haar vriendinnetje heb ik al afgesproken om de 2de week van juli samen naar de speeltuin te gaan, en hopelijk kunnen we zo nog een paar 'dates' regelen, want ze is thuis natuurlijk altijd alleen hè...

in juli is papa een hele maand thuis: FEEST!
want met papa maakt ze leuke uitstapjes, met papa mag ze helpen koken, met papa kan ze met de trein spelen, met papa kunnen er heel wat actievere dingen dan met mama...
en vooral: papa is er elke dag 200% voor zijn dochter...

in augustus zal het een beetje rommeliger worden: enkele (halve) dagen naar Stekelbees, enkele dagen naar moeke en vake, en de rest van de tijd bij mama als ik me goed genoeg voel en bij papa als die niet moet werken...

hopelijk krijgen we veel mooi weer! want er zijn wat uitstapjes 'gepland': naar zee met papa, naar Planckendael met papa en mama en moeke en vake, naar Plopsa-land met nonkel K. en 't gezinnetje, bezoekje aan tante H. en de boerderij, naar Bokrijk voor de 40-jarige jubileum van moeke en vake,...

en gewoon onze kleine tripjes naar Averbode en de speeltuin en Kessel-lo en... mogen zeker niet ontbreken, met een picknick en een boekje/breitje, rustig wandelen en vooral genieten...


(en meer dan wat ook hoop ik dat mijn lijf een béétje meewerkt, dat ik niet teveel moet toekijken van op de zijlijn, dat ik màg genieten...)

woensdag 25 juni 2008

bij wet verboden

er mag een wet komen tegen:

- wekenlange afwezigheid van therapeuten zonder vervanging, in tijden van depressie en in tijden van andere niet-nageleefde wetten

- pijnbehandelingen die op korte termijn méér pijn geven en dit zonder enige garantie van op lange termijn verlossing te brengen

- pijn die maandenlang onopvallend nestelt om dan te ontploffen, mét garantie dat het heel lang gaat duren om er weer van af te geraken, en dit bovenop alle bestaande klachten

- sociale koopwoningen die te duur zijn voor een gezin met anderhalf inkomen dat op de gewone markt al behoorlijk weinig kans maakt, ondanks spaarpotje en hulp van derden

- sociale huurwoningen die nieuwbouw zijn tot ze mààndenlang leeg staan omdat de ambtenarij geen uitgang meer vindt in het doolhof van paperassen en regeltjes, zodat ze geen nieuwbouw meer zijn, en die al die tijd niét bewoond kunnen worden door gezinnen die een jaar geleden al dachten verlost te zijn van het te kleine appartement

- job-perikelen voor de ene gezonde partner in tijden van ziekte en depressie van de andere partner, tegelijkertijd in tijden van huizenzoektocht

- apotheek-rekeningen van €100 voor mensen die sowieso al niet kunnen gaan werken door ziekte en dus enkel een kleine tegemoetkoming krijgen per maand, waardoor ze nog minder ruimte krijgen om te ademen

- weegschalen die een te hoog gewicht aanduiden ondanks zeer sober dieet, met dank aan schildklieren, pillen en immobiliteit door ziekte

- kuisvrouwen die meer praten dan kuisen, over hun rookverslaving en andere fijne onderwerpen waarin niemand geïnteresseerd is, om dan een aantal rookpauzes in te lassen tussen het praten ipv kuisen, en op het einde hun 'diensten'cheques innen die sowieso al teveel kosten voor een gezin met anderhalf inkomen en ongezonde niet-werkende partner die zelf niks in 't huishouden gedaan krijgt

- ...

je mag gerust aanvullen! ik ben er zeker van dat er nog meer wetten mogen zijn dan deze die ik op zeer korte tijd verzameld heb

't zal wel duidelijk zijn dat ik een zeer goed humeur mag genieten momenteel?
benaderen op eigen risico!

dinsdag 24 juni 2008

stilte / silence


na al de pijn, even ontsnappen...
in mijn eentje, met de wagen naar een groene plek van stilte...
vergeten!
en dan terug naar de niet-zo-fijne realiteit...

after all the pain, escaping for a moment...
on my own, taking the car to a green place of silence...
forgetting!
and then back to the not-so-nice reality...

mini-swapje / small swap


via Ravelry heb ik een kleine individuele swap van sokkenwol gedaan - 10x10g restjes kleurrijke sokkenwol van mij naar haar en omgekeerd, omdat we allebei het sokkenwollenlappendekentje aan 't maken zijn en op deze manier wat afwisseling kunnen brengen in het kleurenparadijs...

through Ravelry I've done a small individual swap of sock yarn - 10x10g leftover colourful sockyarn from me to her and the other way around, because we're both making the sockyarn blanket and this way we can bring some diversity in the colour paradise...

RAK - Random Acts of Kindness (11)


niet echt iets van Ravelry, maar het beantwoordt wél aan de definitie van RAK - zomaar voor mij, een kadootje van mijn sokkenbreiende moeke!!! ik ben helemaal gek van deze warme rode sokken!
danku, moeke!!!!!
het sokkenbreien gaat me echt (nog) niet af, dus ik ben enorm blij dat mijn moeke af en toe een super paar voor me maakt...


not really a Ravelry thing, but it does match the definition of RAK - for me, for no reason in particular, a present from my sock-knitting mom!!! I just love these warm red socks!
thanks, mom!!!!!
sock-knitting (for now) is not really my thing, so I'm very excited that my mom makes me a great pair once and again...






vorige week ook weer een super pakje in de bus: met superzachte wol, een lieve kaart, héérlijk snoepgoed, en amerikaanse centen voor dochterlief, samen in een mooie kerstdoos (een vroeg kerstkadootje LOL)

last week I received another great package in the mail: with supersoft yarn, a sweet card, delicious candy, and american coins for my daughter, all together in a nice christmas box (an early christmas present LOL)

maandag 16 juni 2008

gesloten

de deur gaat dicht
genoeg is genoeg
even niet meer leven
en dus ook niet schrijven...

vanmorgen werd dochterlief klaargemaakt voor school door moeke, zelfs dàt kan ik niet meer...
zij is de hele dag naar 't klasje en dan naar mijn ouders, D. is de hele dag aan 't werk...
ik sluit de deur achter hen!

zondag 15 juni 2008

toppunt van 'shit' / the height of 'shit'

als je al dagenlang enorm veel pijn hebt in onderrug en benen, waardoor je beperkt wordt tot een leven in zetel en bed en rolstoel...
als je enige goeie momenten voor jezelf te maken hebben met breien of haken, als dat zelfs hetgene is wat je letterlijk rechthoudt en voorkomt dat je op de bodem van de put terechtkomt...

when you've been having loads of pain in lower back and legs for days, which limits you to a life in sofa and bed and wheelchair...
when your only good moments for yourself have to do with knitting or crochet, when that is actually the one thing that's keeping you upright and preventing you to sink to the bottom of the hole...

dan is het SHIT wanneer op een zondagavond je schouder uit de kom schiet, zomaar zonder de minste reden! want dat betekent pijn, veel pijn, ook nadat de schouder weer op z'n plek zit, én dat betekent: niet kunnen breien of haken...

then it's SHIT when on a Sunday evening your shoulder gets dislocated, for no reason at all! because that means pain, lots of pain, even after the shoulder is back in its place, ànd it means: not being able to knit or crochet...

:(
SHIT HAPPENS!!!!!!

ok, zover was ik mee - maar wanneer stopt het eens?
als dat 'nooit' is, mag ik er dan nu aub mee ophouden om te proberen recht te blijven?
die put lijkt me echt wel comfortabel op dit moment... zalig zonder hoop, zalig zonder vechten, zalig zonder tegen de stroom in te zwemmen (of dat tenminste te proberen), zalig zonder desillusies en moeten opgeven...

ok, I got that far - but when does it stop?
if that is 'never', can I now please stop trying to stay on my feet?
that hole is looking quite comfortable at this moment... contented without hope, contented without fighting, contented without having to swim upstream (or at least trying that), contented without desillusions and giving up...

shit happens...
SHIT!

zaterdag 14 juni 2008

alles went, behalve een vent...

... en pijn!

gisterenavond enerzijds een overdosis van de ene soort pijnstillers, anderzijds dus niet het zwaardere spul durven bijnemen want onzeker over het effect van die 2 samen - gevolg: zeer vroeg in de ochtend werd ik weer gewekt door dezelfde scheurende pijn van ongeveer een week geleden! klein detail: in het andere bovenbeen...

omdat ik nog amper mijn pijnlijke benen kan opheffen, omdat ik niet meer dan 10m kan stappen, is de rolstoel opnieuw in mijn leven gekomen - heb ik al gezegd hoe ik dat ding HAAT?
ik wéét het: beter gebruiken dan me opsluiten... - in theorie klopt dat, in praktijk is het gewoon echte gruwel om aan de schoolpoort te staan en omringd te worden met vraagzieke ouders (want niemand weet zelfs dat ik ziek ben, want normaal is er aan mij niks te zien, want een complexe samenloop van cvs en fibro en... is niet iets dat je rondbazuint aan de schoolpoort), om een eenvoudige uitleg proberen te geven voor iets wat nooit eenvoudig is, en om te beseffen dat mensen binnenkort met nog méér vragen zullen zitten als ik weer zonder rolstoel verschijn...

vandaag wilde ik mijn kleine meid toch een fijne namiddag in de speeltuin gunnen, dus met de rolstoel daarnaartoe - een lastig gevoel door de starende blikken, door het besef dat ik moest wachten tot D. terug was van de winkel (hij ging ondertussen inkopen doen, want rolstoel + winkelkar is geen goeie combinatie) om iets te drinken te kunnen krijgen voor mezelf en Sarah, door het gevangen zitten want dankzij de fibromyalgie is het zelf duwen van mijn rolstoel ook geen goed idee (armen, brei-ellebogen,...)

na meer dan een week deze nieuwe helse pijn kan ik met de nodige zekerheid zeggen: pijn went niét!
na jaren een rolstoel in mijn bezit te hebben en die te gebruiken in geval van nood, kan ik ook zeggen: het ongemak en ongemakkelijk voelen wennen niét! (tenminste niet voor iemand die de ene dag wél en de andere dag niét kan stappen, oh ja en de volgende dag misschien weer wel)

ik probeer mijn kop boven water te houden - voor Sarah, voor D., voor de familie...
niet voor mezelf, want dit went nooit en ik ben het echt wel kotsbeu om elke dag te moeten vechten tegen een lijf dat maar één regel heeft: willekeur van pijn en ongemak...

de dag was lang, de nacht zal nog langer zijn, alweer...

projecten op de naalden / WIPs (39)


stilaan, lapje per lapje, vordert mijn sokkenlappendekentje - een zalig project, dat nog heel lang zal duren...; de breedte is al wat het moet worden, de lengte zou uiteindelijk groter dan mezelf mogen zijn... nog een heel eind te gaan, maar ik heb een goeie voorraad van restjes sokkenwol, en die blijven hopelijk komen!
dit is mijn troost-project voor de donkere of pijnlijke tijden...


slowly, square by square, my sock yarn blanket is growing - a lovely project, which will take a long time...; the width is already what it should be, the length should in the end be larger than myself... a long way to go, but I have a good stash of sock yarn leftovers, and they keep coming hopefully!
this is my comfort-project for the dark or painful times...

creatie / FO: vest voor D. / cardigan for D.


dit vest heb ik enkele jaren geleden gebreid, tijdens mijn zwangerschap, maar de knopenboord was mislukt en daardoor had D. dit ding nog nooit gedragen, ook omdat ik altijd maar zei dat ik het wel in orde zou maken - vanavond heb ik die boord uitgetrokken en opnieuw gebreid, zoals het moest, en bij deze heeft mijn ventje een nieuwe warme trui...

this cardigan I knitted a few years ago, during my pregnancy, but the button hem was wrong and because of that D. had never worn this thing, also because I kept saying that I was going to fix it of course - tonight I frogged that hem and re-knitted it, like it should, so now my hubby has a new warm sweater...

vrijdag 13 juni 2008

RAK - Random Acts of Kindness (10)



deze handgebonden (dag)boeken zijn gemaakt door studenten, zàlig vind ik ze! en als extraatjes kreeg ik 2 pins (eentje siert Sarah's jurkje), een mooie originele ring die ik niet meer heb afgedaan sinds vanmorgen omdat ik 'm zo leuk vind, en een lieve kaart...

these handbound books/journals are made by students, I love them! and as an extra I got 2 pins (one is already on Sarah's dress), an original ring I haven't taken off since this morning because I like it so much, and a sweet card...

creaties / FOs: kadootjes / presents (6)


een katoenen zonnehoedje voor één van de dochtertjes van Tucana, hier even geposeerd door mijn dochter... (en een beetje te klein voor haar, ik ga zeker een iets grotere versie maken voor Sarah)


a cotton sun hat for one of Tucana's girls, here posed by my daughter... (and a bit too small for her, I'll definitely make a slightly bigger version for Sarah)

donderdag 12 juni 2008

creaties / FOs: kadootjes / presents (5)



nog 3 slabbetjes, 2 voor de tweeling van Dagmar, het blauwe is voor het 2de zoontje van mijn oud-lerares textielkunsten

wablieft? / excuse me?

gisterenavond dus opnieuw naar de dokter, voor enerzijds een inspuiting met straffer spul (dat welgeteld 3 uren gewerkt heeft trouwens) en anderzijds een voorschrift voor een EMG

last night I went back to my GP, first to get an injection of stronger stuff (which worked about 3 hours, by the way) and on the other hand a prescription for an EMG

eerste wat ik vanmorgen deed, was bellen voor de EMG - toink!!! eerstvolgende opening bij de dokter die aangeraden werd door mijn huisarts: eind juni... eerstvolgende afspraak bij haar collega: 20 juni...
SLIK!
uiteindelijk krijg ik de dokter zelf aan de lijn, die vandaag trouwens aan het werk is hiertegenover mijn deur, en na veel gezoek en gezucht, heb ik nu een afspraak voor volgende week dinsdag!
dat zijn nog 5 dagen alstublieft...

first thing this morning, I called for the EMG - huh!!! first opening with the doctor of my GP's choice: end of June... first appointment with her colleague: June 20th...
GULP!
finally I manage to get the doctor herself on the phone, who by the way is working right now on the other side of my street, and after lots of searching and sighing, I now have an appointment for Tuesday next week!
that's another 5 days...

en zolang we via EMG niet weten wat het probleem is, is een aanpassing van de medicatie zinloos...
ik begrijp dat die dokter ook maar 24h in een dag heeft, ik heb zelf in het medisch centrum gewerkt om afspraken te regelen, maar op een moment dat je letterlijk op je knieën kruipt van pijn, dan is 't toch wel even slikken en vloeken...

and as long as we don't know the cause of the problem by EMG, a change in meds is useless...
I understand that this doctor also only has 24h in a day, I worked in the medical centre myself, giving appointments, but at a time when you're literally crawling on your knees in pain, you do gulp and swear for a minute...

géén fijne manier om aan een nieuwe dag van pijn te beginnen... :(

not a fun way to start another day of pain... :(

woensdag 11 juni 2008

kledinglijn


eentje speciaal voor mij, fijn toch! :p

update total body failure

weer een helse nacht: 100x wakker worden van pijn, verlammingsgevoel omdat ik te lang (een uurtje of zo) in dezelfde houding heb gelegen, nood aan een nieuwe houding,...

another night in hell: 100x waking up in pain, paralysed feeling due to lying in the same position too long (like an hour or so), need to change position,...

barstende hoofdpijn door het slaaptekort...
van onderrug tot tenen is het één grote zenuwpijn...
en ik heb àbsoluut geen moed om aan deze dag te beginnen...

splitting headache due to sleep deprivation...
from lower back to toes there is one big nerve pain...
and I àbsolutely lack the courage to start this day...

straks toch maar weer naar de dokter? om te horen wat ik al weet... ik kan de pijnstillers niet blijven opdrijven... volgende stap is morfine...
misschien toch een emg en andere onderzoeken laten doen? waar moet ik de moed daarvoor verzamelen? uit de goeie nachtrust... of uit de pijnloze momenten van de voorbije weken...

back to the doctor later on? to hear what I already know... I can't keep increasing painkillers... next step is morfine...
maybe have an emg and other tests? where would I find the courage for that? in the good night's rest... or in the painfree moments of the past weeks...

STOP!!!!!!!

dinsdag 10 juni 2008

GRMBL

3 minuten in de zetel, nee daar geraak ik niet gezeten...
beetje rondlopen, niet echt om iets te doen maar om slaan te voorkomen...
5 minuten op een bureaustoel, afleiding zoeken op de computer, tot de pijn te erg wordt om iéts gelezen te krijgen...
ijsberen door de woonkamer, pisnijdig omdat mijn 2 huisgenoten allang in dromenland zijn...
naar de keuken, voor comfort food...
in de zetel met de rotzooi, naast de pijn komt ook het rotgevoel dat ik zelf schuldig ben aan het overgewicht...
naar de slaapkamer van mijn dochter, kijken hoe ze slaapt en mezelf overtuigen dat ik haar niet kan/mag achterlaten in een wereld zonder mama...
weer een paar minuten voor de computer, een berichtje dat dient tot opbeuren maar het kan nooit voldoende zijn tegen pijn die mijn lijf in de boeien heeft... ja het doet goed dat er mensen zijn die meeleven, maar uiteindelijk ben ik toch alleen met de pijn...


3 minutes on the couch, nope can't find a comfortable position...
walking around a bit, not to do something, but to prevent hitting...
5 minutes in a desk chair, looking for distraction on the computer, until the pain gets too bad to get anything read...
pacing up and down the living room, pissed because my 2 housemates are in dreamland already...
to the kitchen, for comfort food...
on the couch with the junkfood, next to the pain there now is the horrible feeling that I myself am guilty of being overweight...
to my daughter's bedroom, to watch her sleep, and to convince myself that I may not / cannot leave her in a world without a mom...
again a few minutes behind the computer, a message meant to cheer me up can't really be enough against the pain that has my body in chains... yes it's nice to have people sympathising, but in the end I'm on my own with the pain...


en ook nu wordt de pijn ondraaglijk, hij snijdt in mijn onderrug, maakt diepe sneden over mijn billen naar mijn twee benen, brandende bovenbenen, knagende onderbenen, tranen lopen over mijn wangen...

and now, again, the pain becomes unbearable, it slashes in my lower back, makes deep cuts over my buttocks to both my legs, burning upper legs, nagging lower legs, tears running over my cheeks...

nog even en ik mag de volgende pijnstiller nemen, die niet bijster veel zal veranderen aan de hel waarin ik terechtgekomen ben - ik zou mijn hele medicijnkast (en die is heel goed gevuld met dingen die in grote hoeveelheden dodelijk kunnen zijn) achterover willen slaan, om niets meer te moeten voelen, om te kunnen slapen, om te vergeten hoe erg pijn kan zijn en hoelang minuut na minuut kunnen duren als je in een helse oorlog met je eigen lijf verzeild bent geraakt...

a bit longer and I can take the next painkiller, which won't change very much to the hell I find myself in - I would like to toss down my whole medicine cabinet (and it's well filled with things that could be lethal in large amounts), not to feel anything anymore, to be able to sleep, to forget how bad pain can be and how long minute after minute can last when you find yourself in an infernal war with your own body...

ik wil vloeken en tieren en huilen en slaan en snijden en doodgaan! maar ik kan toch nooit winnen van dit lijf, tenzij het stopt...

I want to swear and yell and cry and hit and cut and die! but I can never win from this body, unless it stops...

STOP!!!!!!!!!!!!!!

als ik een hond was... / if I was a dog...

... zou iedereen zeggen: ocharme 't beestje, dat moet toch niet meer afzien, laat het maar rustig inslapen...

waaruit ik alleen maar kan concluderen dat ik minder waard ben dan een hond...

momenteel begrijp ik Yoke Boon maar al te goed, als ze in haar boek beschrijft hoe ze het proces van euthanasie in gang zet...

het zal wel duidelijk zijn dat de pijn ondraaglijk is, nog steeds, en sinds de vorige nacht ook in het 2de been...
dit is onhoudbaar, maar ik krijg geen keuze, ik moét het volhouden - de pijnstillers nemen hoogstens wat van de ergste pijn weg héél af en toe, de spierontspanners doen niks, en ik kan niet zitten/liggen/staan/gaan/... zonder pijn die allesomvattend is...


* ... everybody would be saying: the poor animal shouldn't suffer anymore, better to have it put down peacefully...

from which I can only conclude that I am worth less than a dog...

at this moment I understand Yoke Boon all too well, who describes in her book how she puts in motion the process of euthanasia...

I guess it's clear that the pain is unbearable, still, and since last night also in the second leg...
this is intolerable, but there is no choice, I have to tolerate it - the painkillers take away the very worst pain only now and again, best case scenario, the muscle relaxants don't work, and I cannot sit/lie/stand/walk/... without this all-embracing pain... *

haken / crochet (5)



Sezession I - mijn eerste grote haak-project / my first big crochet project

via RAK had ik pràchtige donkere Noro (Silk Garden + Kureyon) gekregen, en het was fijn om mee te werken, ik hoop dat ik nog de kans zal krijgen...


(commentaar van de ontwerpster, Rodger Murry / comments of the designer, Rodger Murry)

Gustav Klimt was an artist whose paintings use geometric, multicolor backgrounds which have been translated into this shawl using Noro Silk Garden. Its name comes from the artistic movement of which he was a part. The incredible drape of the finished product is achieved through severe blocking. Sezession I is triangular in shape.

maandag 9 juni 2008

vaderdag


papa werd door zijn dochter goed verwend: chocolaatjes (met op elke praline een letter: I (hartje) PAPA) van ons beiden, en een kunstwerkje van op school, met een gedichtje erbij

"Papa, kijk eens wat ik tover!
Hokus pokus pand.
Hier is mijn hand.
Hokus pokus poe.
Zie nu wat ik doe.
Ik steek er vlug een kusje in en
blaas het naar je toe."

Sarah
xxx

ruw ontwaken / rude awak(en)ing

ik mocht slapen tot half 8 en dochterlief werkte mee dus het was zalig stil in haar slaapkamer, ik was weer pas laat in de nacht in slaap gesukkeld na een weekend van pijn en sliep dus héél diep

tot ik rond 7h werd gewekt door een scheurende pijn in mijn rechterbovenbeen - alsof er met een mes diep in dat been werd gehakt, alsof de zenuw eruit gerukt werd, alsof ik met mijn rechterzijde op een brandend voorwerp ipv een goeie matras lag...
kokhalzend van pijn greep ik naar het flesje water naast mijn bed, goot het uit over een paar zakdoekjes en legde het op mijn bovenbeen om te pijn af te koelen - paniek toen bleek dat ik dat koude water NIET voelde! de pijn bleef maar verder was alle gevoel weg, mijn huid leek verdoofd terwijl daaronder een oorlog van pijn woedde...

na een kwartier dat eindeloos lang duurde, werd de pijn een béétje draaglijk... en probeerde ik te kijken wat er eigenlijk gebeurd was: er was NIKS te zien, maar de huid voelde rauw verbrand aan, ik kon geen aanraking verdragen en mijn hele bovenbeen bleef akelig doof...

dochter stond op, ik probeerde zo goed en zo kwaad als ik kon haar klaar te maken voor school en te doen alsof er niks aan de hand was...
toen moeke haar kwam halen, besloot ik mee te gaan om zo vlug mogelijk naar de dokter te gaan...

ongelooflijk hoe pijn kleren kunnen doen! maar ja, ik kon moeilijk in mijn slip in de wachtzaal gaan zitten hè...
de dokter stelde vast dat de grote zenuw vanuit mijn onderrug over mijn bil naar mijn bovenbeen in de problemen zat en dat alle spieren daarrond in kramp waren - het was niet duidelijk wat er eerst was: spieren in kramp door de zenuwpijn, of zenuwpijn door de spieren in kramp (wat wél duidelijk was: de scheurende en brandende pijn was niet te harden terwijl de dokter probeerde te vinden wat het probleem was...)

een kadootje van de fibromyalgie? of iets nieuws?
enkele dagen ontstekingremmers en spierontspanners nemen, en dan terug naar de dokter - waarschijnlijk volgt daarna een EMG, om te zien of de grote zenuw beschadigd is, of erger nog: of de grote zenuw van mijn rechterbeen aan 't sterven is...

alleszins niks goeds!
na een weekend van 'moeten aanvaarden dat 20m wandelen momenteel teveel is, na maanden van fijne wandelingen kunnen doen in bos en park', van besef dat ik op dit ogenblik een mega-opstoot van de CVS/Fibromyalgie onderga..., was deze maandagmorgen echt een geweldadig ontwaken om aan een nieuwe week te beginnen... :(


* I could sleep until 7.30 and dear daughter was cooperating so it was nice and quiet in her bedroom, I had fallen asleep very late in the night again after a weekend of pain and so I was in a deep sleep

until around 7am when I was being woken up by a tearing pain in my right upper leg - as if a knife was hacking deep in that leg, as if the nerve was being jerked out, as if my right side was lying on a burning surface instead of a good matrass...

heaving from the pain I grabbed the bottle of water next to my bed, poured it on some tissues and put those on my upper leg to cool it down - panic when it seemed I could NOT feel the cold water! the pain stayed but I had no other feeling, my skin seemed numb while under it a war of pain was raging...

after a quarter of an hour that felt like ages, the pain started to become a bit endurable... and I tried to check what had happened: I could see NOTHING, but the skin felt like a raw burn, I couldn't bear any touch and my whole upper leg stayed unpleasantly numb...

daughter got up, I did my best to get her ready for school and to act as if nothing was wrong...
when my mom came to pick her up, I decided to go with them and visit my doctor as soon as possible...

unbelievable how clothes can hurt! but I could hardly go sit in a waiting room wearing only briefs, right...
the doctor found that the big nerve coming from my lower back going over my buttock to my upper leg was in trouble and that all the muscles around it were cramping up - it was unclear which was first: muscle cramps because of nerve pain, or nerve pain because of muscle cramps (which wàs clear, was: the tearing and burning pain was unbearable while the doctor was trying to find out what was wrong...)

a present from fibromyalgia? or something new?
a few days with anti-inflammatory drugs and muscle relaxants, then back to the doctor - then probably an EMG will follow, to see if there is nerve damage, or worse: if the big nerve in my right leg is dying...

whatever it is, it's not good!
after a weekend of 'learning to accept that 20m of walking now is too much, after weeks of being able to have nice walks in forests and parks', of realising that I'm having a huge CFS/Fibromyalgia flare at the moment, this Monday morning was really a rude awakening to start a new week... :( *

zaterdag 7 juni 2008

creatie / FO: 'clapotis'

also known as "my precious"

een rustige zaterdag met mama

vrijdag 6 juni 2008

What book are you?




You're The Sound and the Fury!

by William Faulkner

Strong-willed but deeply confused, you are trying to come to grips with a major crisis in your life. You can see many different perspectives on the issue, but you're mostly overwhelmed with despair at what you've lost. People often have a hard time understanding you, but they have some vague sense that you must be brilliant anyway. Ultimately, you signify nothing.


Take the Book Quiz
at the Blue Pyramid.



wow...

elfje/fairy Sarah



Sarah showt natuurlijk graag haar nieuwe elfenvleugels!!! en na haar badje kreeg ze haar eerste tattoo (elfje op de rug van een schildpad)...



* Sarah loves showing off her new fairy wings!!! and after her bath, she got her first fairy tattoo (fairy on the back of a tortoise)... *

RAK - Random Acts of Kindness (9)



3 RAKs this week, I'm in yarn heaven!!!!!! (black lace, loads of baby cotton, loads of sock yarn leftovers,...)
besides yarn: needlework kit, CD, and sweet cards
and Sarah's been spoiled with stickers and fairy wings and tattoos (see next post ;))
happy blog-day...