donderdag 30 oktober 2008

Katie, de lieve toverfee!

deze namiddag kreeg ik bezoek van een forum-/brei-vriendin die beladen was met massa's kleertjes van haar dochter voor mijn dochter, en met een kadootje voor Sarah...

mooie kleertjes uitzoeken, ik moet de volgende jaren niet veel kopen als ik de stapel zie die achtergebleven is...

en toen kwam Sarah thuis:


dankjewel, Katie! zowel voor de kleertjes die goed zullen dienen, als voor het elfenkadootje vol roze spulletjes die onthaald werden met veel oooohhh en aaaahhhh...

dankjewel voor je vriendschap!

een uurtje tekenen

zo'n flinke meid vanmorgen, zo mooi zitten tekenen/kleuren/...een uur lang geconcentreerd werken met papier en kleurtjes, terwijl mama wat op computer mocht babbelen met maffe en andere mensen...

en dit is het resultaat!
voor mama, in roze:

voor vake, in 't zwart want dat vindt hij mooi, met veel schrijfwerk (va doet kalligrafie) en veel bananen:

voor moeke, in lichtblauw en met veel vriendjes:

de haarspeldjes moésten eraan als versiering, en zijn dus nu mee naar mijn ouders, ze zullen later gerecupereerd worden als de tekeningen verhuisd zijn naar een minder belangrijke plek, ooit...

zalig genieten, die geduldwerkjes van mijn dochter!

woensdag 29 oktober 2008

(klein)dochter van een breister


toch fijn, de winter starten met een goeie voorraad warme handgebreide spulletjes - gisteren: mooie warme sokken gebreid door moeke, en een knuffelzacht kleurig tuniekje gebreid door mama, en dan uitgeput thuiskomen van een dagje buiten spelen...
en helemaal genieten als je dochter 's avonds haar kleren niet wil uitdoen omdat ze dat tuniekje te mooi vind omdat mama dat gebreid heeft :)
weer een beetje motivatie om verder te breien...

dinsdag 28 oktober 2008

vakantie is...

... langer opblijven: melk en dessertje bij tv, en ondertussen nog wat verkleden ook, een beetje gek doen, en tijd rekken...


... je eigen muziek componeren, in pyama natuurlijk, zonder mama te storen (al was de koptelefoon niet aangesloten wegens niet compatibel, maar 't is het gedacht dat telt, niet?)


... mama gebruiken als 'kappershoofd' om te experimenteren - en stiekem hopen dat mama vergeet die glitterdingen uit haar haartjes te doen voor ze naar de winkel vertrekt...


... je eigen verjaardagskroon maken tegen het feest van volgend weekend! roze en glitter, of wat dacht je dan?

een voorproefje van de jarige meid:



en verder:

rommel maken, streken uithalen, in je blote billen mee de post gaan uithalen, een beetje zeuren tussendoor, de stoel kleuren met krijt dat voor het bord is bedoeld, de wc versieren (en we begrijpen daaruit: met het zeeppompje dotjes tekenen op de handdoek e.d.), een bolletje wol vinden en zoals een kat daarmee door 't appartement trekken, onder een dekentje gaan rusten want deugnieten zijn vlug moe, met mama op de computer spelen, knippen zodat mama na de vakantie nog kan terugdenken aan die fijne vakantie als ze de snippertjes overal tussen vindt, met stiften je eigen smoeltje gaan schminken,...

mama wordt wijzer:

- piano is een groot succes, geen spijt van de aankoop
- kappershoofd/schminkpop is een welkom verjaardagskado
- zeep, scharen, lijm, krijt,... goed verstoppen
- kleren zijn overbodig dus besparing mogelijk
- bolletjes wol goéd opbergen (nooit gedacht dat opruimen écht zin had :p)
- er zit véél in zo'n energieke 4-jarige kleuter! zowel leuke/creatieve/lieve/... dingen als iets minder plezante...

zaterdag 25 oktober 2008

pretty in pink


ziet u de gemeenschappelijke factor? zoniet: blinde mol!

vandaag was een druk dagje: opendeur in de kringwinkels, en als regelmatige bezoekers van 2 wilden we die 2 ook vandaag 'plunderen' want zo hoort dat - voor geen geld prullen kopen die je nooit zou kopen als ze duur zouden zijn...

Sarah begon het bezoekje aan de 1ste kringwinkel in paniek: er fladderde een grote kip rond tussen de mensen, of beter een werkneemster in kip-tenue die gekookte eitjes uitdeelde aan de kindjes - nu heeft onze dochter al sinds de geboorte een heilige schrik van eender welk aangekleed persoon die er niet meer als een normaal persoon uitziet: sinterklaas, paashaas, carnaval-heks, clown,... en dus ook kip
elke keer de kip in haar buurt kwam, greep ze mij vast en wilde ze stante pede naar huis...

ik kon haar overtuigen met... roze! de pony en de auto waren een feit...

in de 2de kringwinkel viel meteen haar oog op een jongeman met een grote kappersspiegel en schmink, net waar alle meisjes van dromen...
waartoe ze zich nog nooit liet verleiden, gebeurde nu wel: Sarah wilde geschminkt worden!
uit een groot boek mocht ze kiezen tussen leeuwen en tijgers en clown en spidermannen en... prinsessen, met of zonder roze 'bal masqué' maskertje - rara... juist!

de spiegel bij de kledingafdeling kon een halfuur lang niét gebruikt worden waarvoor die diende, want een prinses monopoliseerde het ding door ervoor te dansen, haar roze gezichtje van dichtbij te bekijken en te oefenen op haar mooiste smile...

thuisgekomen en buikje vol gegeten, gingen we samen onder de douche - daarna deed Sarah haar, oh ja, roze slaapjurkje aan en zette zich aan de piano als een heuse virtuoze

de dag was perfect!
perfect roze!
(oh ja, de roze auto is voor een echte diva, natuurlijk: in één klik ontplooit het handige stadswagentje zich tot een limo met achteraan een ware jacuzzi met tv-scherm - ik hoop maar dat dochterlief haar realiteitszin niet te vlug verliest)

kledingadvies

zaterdagmorgen: ik had net mijn kleren aan, terwijl Sarah nog half in pyama half in blote billen aan 't ontbijten was...
als ik zeg dat we seffens iets aan die blote billen gaan doen, zegt zij: "jij gaat ook nog in je blote billen hè!"
ik antwoord dat ík al kleren aan heb en dat dat dus niet meer het geval zal zijn...
Sarah zegt daarop: "jawel mama, want ik vind die broek niet leuk en ik vind dat jij een broek met roze bloemetjes moet aandoen want dat vind ik wél mooi!"

euhm... ik dénk het niet!

vrijdag 24 oktober 2008

pianiste-in-spe



volgende week is het feest! Sarah wordt 4! en ze wilde maar één kadootje: een piano - al maanden kregen we hetzelfde antwoord, ook na een bezoek aan de grote speelgoedwinkel, ze wilde een echte piano
nu is dat een droom van mezelf, en ook ventje is vrij muzikaal, en hadden we met mijn gitaar enz. al wel gemerkt dat de interesse in muziek standvastig is, du-us: een electrische piano werd gekocht voor ons drietjes...
Sarah is jarig nà de vakantie, maar natuurlijk heeft ze de meeste tijd tijdens de vakantie die vandaag begint, en dus kreeg ze vanavond al haar kado - een uur later was iedereen overtuigd: dit was het ideale kado! speelgoed heeft ze meer dan genoeg, en hiermee kunnen we alledrie aan de slag, en Sarah... die heeft de tijd van haar leven!
ik ga op zoek naar een zelfstudie-cursus voor mezelf, een vriendin ging me een cursus voor kinderen bezorgen (nog niet voor meteen, nu is het nog spelen), en D. kan niet wachten tot hij het ding eens aan de pc kan aansluiten want ook daar zijn weer heel wat extra mogelijkheden
there's music in the house!

Platvoetje de lieve heks is haar schoen kwijt!


... want Sarah bracht die gisteren mee uit school! samen met een spinnetje, dat mevrouw onderin haar boekentas had verstopt om mama te doen schrikken...

nostalgie alweer - de kip


nu mijn eigen dochter 4 wordt, is er een oud breiwerkje van me opgedoken - het vestje met de kip, dat ik voor de oudste dochter van mijn zus maakte als geboortekadootje voor haar jongste dochter (die het dan daarna zou kunnen dragen), in 1999, maat 4j

het is wat uitgerokken en opgewold, maar nog steeds ok om te dragen, behalve de knopenrand die echt wel té open staat ondertussen - ik ga er drukknopen aanzetten denk ik, zodat het toch nog gedragen kan worden deze en volgende winter...
alweer nostalgie, maar dan van nichtjes Tine en Hanne...
foto met model volgt wel eens als de aanpassingen gebeurd zijn ;)

donderdag 23 oktober 2008

budget-shoppen (vervolg)

die super-moeke heeft ook de vlek nog deskundig verwijderd gekregen, en zo heeft Sarah dus 2 smetteloze nieuwe winterjassen!
hoera voor moeke!!!!!
moekes aan de macht!

RAK - Random Acts of Kindness (17)


mijn Noorse Ravelry-vriendinnetje had graag 'fingerless mitts' met een lange arm, dus stuurde ik mijn Dashings naar haar (voor mezelf waren ze net iets te smal, en zij is een stuk smaller dan mij)
en vandaag kreeg ik een groot pakket uit Noorwegen: allerlei natuurlijke materialen om uit te proberen, restjes linnen en zijde en..., maar ook mooie Noro en handgesponnen wol en... - mmmmm fluffy mail! echt zalig om gewoon al te voelen, die verschillende texturen om mee te breien...
dankjewel, Sipusa!!!!!

aha u geloofde mij niet?


zo roze is één van de jassen dus...

ahum...



ook boven water gehaald: mijn 1ste communie - ter verdediging: jurkje en mutsje waren voorradig omdat mijn oudere zus beide gedragen had als (blètend) bruidsmeisje...

trouwens: de zon scheen in mijn ogen, vandaar de frons, die dus niks te maken had met de pràchtige kleertjes die ik mocht dragen...

woensdag 22 oktober 2008

budget-shoppen

geen foto's wegens verdwenen fototoestel, niet echt een wonder in dit rommelnest maar toch een primeur eigenlijk feitelijk want zelf ik leg dat ding altijd op dezelfde plek...

Sarah was erin geslaagd om op enkele weken tijd uit de winterjas van vorig jaar te groeien - hij paste dus nog, wegens op het einde van de winter gekocht omwille van een gelijkaardig probleem, ze had hem zelfs dit schooljaar al gedragen, en plots keek ik naar mijn dochter terwijl er 5cm aan haar armen groeiden...

op zoek dus naar een nieuwe winterjas, eentje op de groei, eentje die de goedkeuring van mevrouw de prinses kon dragen qua comfort en kleur, én betaalbaar...

winkel 1 had enkele goedkope maar wreed onhandige jassen, winkel 2 had supermooie dingen maar €45 voor een winterjas was erover met het huidige en vooral krappe budget en na de aankoop van al dure winterlaarsjes, winkel 3 kreeg een blije Sarah te zien (een iets minder blije mama qua uiterlijk van het ding, wel een lach qua prijs ervan)

er was een aanvaardbaar, warm en comfortabel zittend blijkbaar, winterjasje in een mooie pruim kleur met een roze binnenkant - mààr er was een vlekje op de mouw...
er was een even warm en comfortabel model in een minder aanvaardbare barbie-roze kleur met de pruim aan de binnenkant - zonder vlek...
beiden heel goedkoop, voor net geen €10 voor een winterjasje kan men gewoon niet sukkelen...
dilemma!
gelukkig was mijn mondige moeder mee!!!! zij nam de jas met de vlek mee naar de kassa, toonde de vlek, onderhandelde én bekwam een korting van €4!
ik wou toch een jas zonder vlek en nam dus de lichtroze versie mee voor het gewone bedrag, en zo kwamen wij buiten met niet één maar 2 winterjassen voor de budget-prijs van €16 samen!

ok, niet mijn droomjas, maar ze zal het warm hebben én ze vindt ze zelf mooi...
én de bankrekening blijft uit de rode zone...
ik kon zelfs een bolletje wol kopen voor mezelf, voor de enorme prijs van €0.79 :)

de jasjes zullen wel eens verschijnen op één of andere foto, ongetwijfeld, àls het fototoestel ooit weer boven water komt...

wel vermoeiend, met een ongeduldige kleuter jasjes passen - ik denk dat ze er een 15-tal heeft aan gehad, dus chapeau voor de kleine dame, en zeker chapeau voor de uitgetelde mama...

want voordien was er al gewerkt aan de wasberg, en aan de kledingberg die ontstaan was na het kapotgaan van het ding waar Sarah's kleren in gehuisvest werden - ondertussen zijn er ook weer nieuwe plastic boxen gekocht voor die kleertjes, want nog steeds geen huis dus nog steeds geen ruimte voor een kleerkast voor het arme kind...

zuchterdezucht!
moe²!

dinsdag 21 oktober 2008

in de prijzenkast

http://www.jutblogt.be/effenaf/?p=337

toch één creatie-tje van de voorbije weken...
proficiat aan de winnaar, 't is met liefde gemaakt (dat smaakt, maar ik zou het toch niet testen in dit geval)
trouwens: stem voor de terugkeer van het gehaakte wc-rol-hoedje voor op de hoedenplank! liefst in de meest gruwelijke kleuren, met ongelooflijke kitch frullekes,...

op verplaatsing

geen blogberichten, wegens tijdelijk uithuizig behalve 's nachts (en ook dat zou wel eens kunnen veranderen in de toekomst)
geen foto's, wegens geen fototoestel bij (batterijen plat van het mobiele ding)
geen nieuwtjes, wegens te murw om iets op te merken
geen stand van zaken, wegens te grote staat van verwarring
geen moed, wegens te moe

toch wel een klein geluk dat er een warm ouderlijk nest is om even in neer te dalen als 't stormt buiten...

donderdag 16 oktober 2008

verleden of toekomst?

what kind of knitter are you?

http://www.quizilla.com/quizzes/104128/what-kind-of-knitter-are-you

Morgan:
You appear to be a Knitting Guru. You love knitting and do it all the time. While finishing a piece is the plan, you still love the process, and can't imagine a day going by without giving some time to your yarn. Packing for vacation involves leaving ample space for the stash and supplies. It can be hard to tell where the yarn ends and you begin.
http://marniemaclean.com

woensdag 15 oktober 2008

woehoe!!!!!

http://tucanasdream.blogspot.com/2008/10/and-winners-are.html
leuk!

brei-nostalgie

ik heb jarenlang niet gebreid, altijd in periodes: lagere school, met heel veel tegenzin / puberteit / geboorte van mijn nichtjes en neefjes / nu...

in mijn latere puberteit (14+) breide ik vooral mijn eigen slobbertruien zoals vele meisjes toen droegen, de alternatievere meisjes dan...

mijn allereerste trui, zelf ontworpen, inclusief de noten - in een bui van verliefdheid, op mijn 1ste gitaarkamp was ik gevallen voor iemand die "Be my number two" (Joe Jackson) bracht op het eindconcert... het begin van dit liedje heb ik toen dus op een trui gezet...
ik heb deze trui gedragen tot hij op de grond hing en uit mekaar viel, meestal in combinatie met een lange blauwe zwierrok die ik van mijn meter had gekregen uit hààr jonge jaren... op tentenkampen en gitaarkampen en dansweekends en...


in die tijd was ik o.a. ook bezig met schrijven en primitief dansen (vanuit de buik), en dus combineerde ik de 2 voor deze trui:


ook toen al was ik vrij bipolair, heel donkere periodes en lichte euforie, ik ging enorm op en neer, en dat was het ontstaan van de dag-/nacht-trui - vooraan de zon, achteraan de maan, vooraan wit en achteraan grijs, heel simpel maar toch was ik er toen trots op, op die eigen ontwerpjes...



bizar om deze foto's terug te zien...

ik merk hoe depressief ik toen al was, ik besef dat ik toen een heel andere manier van breien had (nu begin ik niet meer aan grote truien, toen deed ik enkel dàt en de babyspulletjes voor mijn tante in Brazilië), ik moet natuurlijk net als iedereen lachen met de mode van toen, maar vooral... zoveel nostalgie zit in die truien weggebreid...
ik was toen al ziek, deze foto's zijn uit de begin-periodes van de hele lijdensweg...
slik!

maandag 13 oktober 2008

knopen

één knoop die nog doorgehakt moest worden - coloscopie of niet - is vandaag een feit geworden in de agenda van november...

de voorbereidingen alleen al doen me gruwelen: de avond voordien beginnen met laxeermiddelen en liters water, een hele nacht op toilet doorbrengen, 's morgens opnieuw laxeermiddelen en liters water, en als de darmen ge-hogedruk-reinigd zijn, kan het eigenlijke onderzoek beginnen

de hel dus: een dosis valium (dat stukje daar kan ik nog goed mee leven) en dan een camera in mijn achterste... - ik blijf erbij: dat dient enkel als uitgang en niet als ingang, voor niets of niemand...

maar ik heb nog een maand om daar niét aan te denken, dus na dit berichtje ga ik dat ook doen: er niét meer aan denken tot het zover is...

en dan is er veel stress, veel ongemak, veel wc-bezoeken, veel schaamte, veel pijn en veel ongerustheid...

het mag onderhand wel eens gaan stoppen - mijn bescheiden mening, waar zoals altijd géén rekening mee gehouden wordt!

en néé ik ga niet onder narcose, zoals ik hoopte
en néé er is geen minder invasieve oplossing voor mij
en néé ik kan het niet blijven ontlopen zoals ik al zovele jaren doe

en néé... ik zie deze doorgehakte knoop NIET zitten... :(


een andere knoop, de morfine-pleisters, wordt nog ontrafeld...
in afwachting van het doorhakken daarvan, ben ik met nieuwe ontstekingremmers begonnen vandaag en voorlopig kan ik alleen maar zeggen dat ik er suf en ambetant van word, niet meer maar ook niet minder...
in combinatie met het huidige grote slaapgebrek zijn mijn dagen momenteel enerzijds doen alsof alles kan en niks aan de hand is, en anderzijds continu moeite doen om wakker te blijven terwijl ik eigenlijk te moe ben om 'pap' te zeggen...


ik zou dit lijf gewoon op Kapaza moeten zetten - maar geef toe, wie zou daar iéts voor geven? zelfs met een miljoen euro erbij, wil niemand zo'n nutteloos ding in huis halen...

creaties / FOs: kadootjes / presents (8)

J. maakte voor Sarah en mezelf die prachtige rode 'fingerless gloves' een tijd geleden, en omdat ze een fijne Ravelry-vriendin is geworden, wou ik ook iets voor haar maken, dit pakketje kreeg zij vandaag in de bus:
een 'scarflet' zoals ik voor moeke maakte, deze in de mooie Kiwi Tango Blue van Lizet, net op tijd voor de winter, ik hoop dat J. er veel warmte van heeft...


en een knuffeltje had ze ook graag, dus ik zoog aan mijn duim en met een kleurrijk wolletje kwam dit eruit ;)


spinnenfobie in kwadraat!

keelpijn! van het gillen! van het krijsen!

ik ging plassen en zoals dat hoort, hingen mijn jeans en onderbroek op mijn enkels terwijl ik wc-papier uit het rolding trek - ik denk nog even: tiens, sinds wanneer hebben mijn ouders wc-papier met een motiefje, en dan nog wel een zwart motiefje?
maar dan zie ik wat ik mee door dat rolding trek: er zit een mega-dikke zwarte harige spin op!!!!!!!!!!
ik gil!
dat ding vliegt op me door de snok aan het wc-papier!
dat ding belandt érgens op me!
ik gil harder!
ik spring recht, met mijn broek nog steeds op mijn enkels, loop de gang in en blijf krijsen tot mijn dierbare echtgenoot op zijn dooie gemakske komt kijken wat er scheelt...
ik gil nog steeds!
"doe dat weg!!!!!!!!!!!"
"spin!!!!!"
"allez waar zit die?????"
ondertussen sta ik dus met mijn blote kont in de gang, ook mijn moeder komt kijken wat er aan de hand is, en plots voel ik iets bovenop mijn hoofd kriebelen...
AAAAAAARRRRRGGGGHHHHH!!!!!!!!!
ik schud met mijn hoofd, luid gillend (of wat dacht je?)!
de dikke vette harige spin valt op de grond en zit daar beduusd te kijken...
D. pakt met een stukje wc-papier het ding op en zet het liefkozend buiten, en zegt nog: "ocharme hij mist een pootje" (wat wil je? als je als een blaadje wc-papier door dat rolding getrokken wordt, en van een hoofd geschud wordt...)
ik stop met gillen...
en sindsdien ben ik het onderwerp van spot ten huize 'ouders & co':

Sarah: "mama is bang van spinnen! mama is bang van spinnen! mama is bang van spinnen!"

mijn vader: "ja seg, ocharme dat beest, dat heeft een trauma van zo'n blote kont voor zijn ogen!"

mijn man: "seg, zoet, dat is maar een spinneke zenne! die doen goeie dingen: insectjes vangen enzo"

mijn zus aan de telefoon: "maar goed dat je je ... nog niet aan 't afkuisen was!" (EIKEBAH!!!!!!!!)

enzoverder...
nooit kan ik nog naar toilet gaan zonder spinnenangst!
en hoelang ik dit nog mag horen? geloof me: het zal uitgemolken worden!

zaterdag 11 oktober 2008

creaties / FOs: kadootjes / presents (7)

een paar kadootjes voor nieuwe baby's en speciale mensen...
* baby-sokjes in katoen, voor baby Roan


* slabbetje voor baby Nora, assorti haardoekje voor grote zus Amy (Sarah even als model, zij wil ondertussen eenzelfde doekje natuurlijk, gelukkig heb ik nog wit-roze katoen over)



* sleutelgatsjaaltje voor de verjaardag van mijn lieve vriendin C. (mezelf even als model)


allemaal kleine spulletjes, er is altijd wel weer een reden om iets te breien voor iemand, tussen mijn grote projecten door...

rare Blogger...

een concept wordt blijkbaar geplaatst op de datum dat je eraan begonnen bent - breiwerkjes zijn dus een paar berichten lager te vinden, die rare Blogger toch!
;)

dankzij Sodade is het mij gelukt het bericht op de juiste plek te zetten en dit berichtje is dus achterhaald, je vindt de breiwerkjes gewoon waar ze hoorden te zijn

als dàt niet moeilijk doen is, weet ik 't ook niet meer, maar ik heb weer bijgeleerd ;)

en de man des huizes...

... die verstuikte zijn voet, viel op zijn knie van 't verschieten, en viel daarna flauw van de pijn!

2 kreupele in huis, dat komt helemààl goed nu...
ZUCHT!!!!!

(oh ja, en ook "ocharme" en consoorten, natuurlijk :p)

to be stoned or not to be stoned?

net zoals voor mezelf, is het voor mijn huisarts duidelijk dat de pijn moeilijk onder controle te houden/krijgen is - ondanks de dagelijkse dubbele dosis Contramal Retard en dubbele Dafalgan Forte en de regelmatige ontstekingremmers en de Promagnor en de Tribvit en...

dus opnieuw stelt ze mij de vraag of ik aan de morfine wil beginnen...
we stellen dit al vrij lang uit, altijd maar weer nieuwe combinaties proberen en pijn verbijten, omdat de gevolgen niet min zijn...
maar nu sta ik dus opnieuw voor het dilemma: morfine of geen morfine?

morfine wil zeggen:
- stoppen met de Contramal Retard, waaraan mijn lijf zo gewend is na meer dan 15 jaren dat dat alleen al enorm pijnlijk en hels zou zijn (toen ik nog de gewone Contramal druppels nam, probeerde ik af te bouwen in zwangere toestand en ik heb toen letterlijk de hel gezien, waardoor Sarah met een lichte gewenning aan dit ding op de wereld is gekomen omdat het dus écht niet lukte, en waar ze gelukkig niks aan heeft overgehouden)
- morfine-pleisters zijn een grotere verslaving dan Contramal Retard, dus als ik dààr dan ooit van af wil geraken moet dat via een heuse ontwenningskliniek-toestand, maar met de chronische pijn die al zoveel jaren mijn deel is ziet de dokter me daar niét meer van af geraken...
- morfine legt de maag en darmen lam, wat redelijk desastreus zou zijn voor een al te trage spijsvertering, ik zou dus nog meer maagproblemen krijgen en ik zou continu laxeermiddelen moeten nemen, elke dag, dat wil zeggen àls ik het al zou verdragen
- de roes van morfine is vooral in het begin best wel groot, en daar ik erg gevoelig ben voor medicatie, zou ik het autorijden op z'n minst tijdelijk moeten vaarwel zeggen, en de kans is groot dat ik voor heel wat zaken te suf zou zijn in het begin
- ik heb een gekende grote aanleg voor verslavingen allerhande, dus morfine zou op dat vlak niet de beste stap ooit zijn

maar: qua medicatie zijn we anders wel een beetje uitgekeken op alternatieven, en de pijn moet wel draaglijk blijven (of terug worden)...
en na verloop van tijd zouden de roes en bijwerkingen minder moeten worden (en dan maar hopen dat er niet steeds méér morfine nodig is voor hetzelfde effect natuurlijk)...

dus eigenlijk komt het erop neer dat ik nu moet beslissen of ik de morfine neem of niet...
niemand kan voorspellen hoe ik erop zou reageren, sowieso moet ik zonder de Contramal Retard als ik het zelfs maar wil probéren, en de gevolgen voor mijn (al niet zo indrukwekkend rijke) leven zijn niet te onderschatten...

tot ik de knoop doorhak, en ervoor ga of weer uitstel tot een volgende crisis-situatie, gaan we proberen met meer ontstekingremmers (dagelijks dus ipv in geval van nood) een einde te krijgen aan de huidige pijncrisis...

34 en al aan de morfine...
bangelijke gedachte...
:(

vrijdag 10 oktober 2008

stemmen voor nieuwe wol-kleuren voor jongens

http://www.tucanasdream.be/contest.html

(voor de goeie stemmen hè, dan kan ik iets winnen)

woensdag 8 oktober 2008

wanhoop

dag zoveel met acute pijn, en maar hopen dat het geen chronische pijn wordt want dit kan ik écht niet meer dragen - al zal mijn klote lijf geen toestemming vragen om dit erbovenop te mogen gooien...

al weken geen individuele therapie meer, enkele keren groepstherapie waar ik als een meubelstuk aanwezig was, vorige week groepstherapie gemist en geen sessie deze week, dit komt niet goed...

elke avond drama na alweer een dag pijn, elke nacht teveel slapeloze uren, elke ochtend opstaan met maar één zekerheid: een nieuwe nutteloze dag wachten tot de dag voorbij is

Sarah is vanmorgen naar school gebracht door papa (omdat die pas vanmiddag moest beginnen werken), en is nu bij moeke voor onbepaalde duur - en ik besef dat ik het gewoon niet meer kan opbrengen om te bellen wanneer ze naar huis zal komen, omdat ik gewoon met rust gelaten wil worden, omdat ik zoveel energie steek in deze helse pijn dat ik geen meer over heb voor een vrolijke kleutermeid, omdat ik me zo slecht voel dat ik overtuigd ben dat ze beter dààr kan zijn dan bij een depressieve mama die het niet meer ziet zitten...
maar ik besef ook dat zij mijn laatste motivatie is om recht te blijven, en dat ik moeite heb om te zien dat het nodig is dat ik er ben...

en ja, ook deze dag zal ik weer overleven, en nee, dat maakt me niet echt blij...

want ook deze dag is er eentje die voorbij kruipt van de ene pijnstiller naar de andere, die gevuld is met tranen en wanhoop, die bevestigt hoe groot de haat voor dit lijf is, die me dichter brengt bij het einde dat als een verlossing lijkt

zoveel alleen zijn voedt elke negatieve gedachte en de grote wanhoop, maar anderzijds is alleen zijn zàlig - want dan moet ik niet doen alsof ik een blije en enthousiaste mama ben, dan moet ik niet doen alsof dit een gezellige thuis is, dan moet ik niet doen alsof de pijn wel te dragen is, dan moet ik niet doen alsof in nog geloof dat het morgen beter zal zijn...

volgende week: afspraak bij de gastro-enterologe - opnieuw!
om te bespreken of die coloscopie écht noodzakelijk is, en wat haar betreft vooral om te bespreken hoe dat allemaal in z'n werk zal gaan...
ik durf er niet aan denken...
want alweer vraagt niemand of ik dit er nog kan bijnemen, zo'n ellendig onderzoek met voorafgaand een grote kuis van mijn hele darmstelsel...

binnen 2 weken: afspraak bij de tandarts - opnieuw!
waar de 'normale' mens om de 6 maanden (in 't beste geval) een check-up krijgt, moet dat bij mij om de 3 maanden, en nog nooit ben ik er vertrokken zonder dat er werken nodig waren, en dankzij een bizarre zenuwaandoening zijn al die werken àltijd pijnlijk, zonder uitzondering...

wanneer gaat er eens iets in de agenda komen te staan om naar uit te kijken ipv te vrezen?

zucht! zaag! klaag! zeur! kreun! blèt!
allemaal helemaal correct...
ook ik hoop dat ik ermee kan/mag stoppen!

ik ben zo moe!!!!!!!!!

dinsdag 7 oktober 2008

pompoen-tas


gemaakt in de 2de kleuterklas, toch mooi weer!
geschilderd, geknipt, getekend...

dankjewel, Lizet!


is ze blij, of is ze blij?

na school vond ze meteen haar armbandje op haar plekje in de zetel, en ze sprong een gat in de lucht - we hebben samen ook al in het mooie elfenboek zitten kijken...


(de trane-oogjes zijn een restant van het schrikken: ze had me net daarvoor pijn gedaan per ongeluk, en ze voelde zich zo schuldig dat ze huilde, maar dat was dus alweer vlug vergeten)

kramp (nog een vervolg)

het wordt een marathon! ongelooflijk hoeveel pijn een mens kan hebben op enkele dagen tijd, ik doe ondertussen echt ongelukken...
continu nekpijn en schouderpijn en rugpijn en hoofdpijn en oorpijn (uitstraling) en aangezichtspijn en ribbenkastpijn en sleutelbeenpijn en...
het stopt niet!!!!!
ook de vorige nacht was weer kort wat slaap betreft, puur door het niet-kunnen-neerleggen van dat zware hoofd en door het niet-kunnen-doorslapen-wegens-kramp-bij-minste-beweging...

ik ben zo op, dit is zo'n pijn waar ik stilaan gek van zou worden als ik dat nog niet was...
zoals tandpijn maar dan in je hele bovenlijf - oh en ook in het onderlijf op dit moment, want door het slechte slapen is er lage rugpijn en bekkenpijn en beenpijn

ik probeer iéts te vinden dat geen zeer doet, maar het is een hopeloze zoektocht - want alles is overgevoelig door het chronische slaapgebrek en door de prikkelbare zenuwen...

vandaag zijn al de revue gepasseerd: Contramal Retard, Dafalgan Forte, Ibuprofen, kersepitkussentjeswarmte en chocolade!
straks als de dag voorbij is zal ik zeker nog nemen: 2de Contramal Retard, 2de Dafalgan Forte, kersepitkussentjeswarmte, chocolade én een verlammende combinatie van Feldène + Valium voor het slapengaan (om hopelijk te kùnnen slapen)

en wat heb ik daarmee gewonnen? een béétje minder pijn, om nét niet door te slaan, een béétje activiteit (4 wasjes gedraaid en opgehangen, en een beetje gebreid en gecomputerd), en weer een dag minder leven door al die medicatie...

zo absurd: dit is niet vol te houden, zoveel pijn, dagen aan een stuk, en toch krijg ik geen keuze en moet ik dit gewoon volhouden, zondermeer...

maar eigenlijk maakt dit me doodsbang!!!!!!!
want als dit mijn realiteit is op mijn 34ste...

'fluffy mail'


niks leukers dan een grote doos geleverd krijgen, die boordevol prachtige wol zit - een levering van Lizet, met enerzijds een nieuwe lading Blue Kiwi Tango (voor een Sezession voor mijn Amerikaanse vriendin Kati, kerstkadootje wordt dat), en anderzijds 3 mooie strengen Shalott voor mezelf!
(de kleuren zijn heel wat donkerder dan in het echt, het fototoestel wou vandaag niet meewerken)
en als extraatje: voor mij een elfenboek en voor Sarah een schattig armbandje! dankjewel, Lizet!!!! fijn om zo'n verrassingen in de doos terug te vinden...

maandag 6 oktober 2008

gezonde snoepjes


bizar, een bijna-4-jarige kleuter die als 'snoepje na de melk' vraagt achter een wortel, en euforisch is als ze er nog komkommer bij krijgt... :)

kramp (vervolg)

zaterdag leek er verbetering te zijn, maar ik beging de grote fout om even buiten mijn 4 muren te komen (speelgoedwinkel - neuzen naar verjaardagskado's voor volgende maand)
en dus zondag zat de nek terug muurvast! en zondagnacht sliep ik gewoon niét! en vandaag is de pijn weer niet te harden, mijn hoofd is onbeweegbaar en doet vreselijk pijn, mijn nek is een blok ipv beweeglijke wervels, en al wat mijn armen doen wordt in mijn hele lijf gevoeld in de vorm van helse pijn...

toch inkopen gaan doen, niet alleen eten was broodnodig, maar ook een winterjas voor mij en broekkousen voor Sarah met de winter voor de deur (bij Sarah door een enorme groeispurt tov vorige winter)

de jas is super! precies wat ik zocht bij mijn nieuwe zwarte laarzen, een duffelcoat-achtig sjiek ding... (foto misschien morgen)
4 paar broekkousen in 4 verschillende kleuren, en nu maar hopen dat er niet te vlug gaten in gevallen worden...

en de prijs? niet zo hoog in euro's maar dus wel in pijn...

het humeur is natuurlijk niet te pruimen na alweer een paar dagen zoveel pijn, het is een wonder dat ik nog geen kluizenaar gemaakt ben...

mini-computer-freak



is ze de dochter van haar ouders?
volmondige YEP!