vrijdag 28 november 2008

www

de afgelopen week stond in het teken van WWW
Wachten op Warmte en Water

en vandaag is het dan zover: D. belde me net vanuit een warm nieuw huisje!!!!!!!
de problemen lijken dus voorlopig van de baan, op een uurtje was het hele systeem in orde en kon er warm water door de buizen lopen...

hopelijk was dit de laatste horde en kunnen we nu gewoon vooruit...

dit weekend beginnen de schilderwerken, veronderstel ik - zonder mij want ik ben 2 dagen geleden ingestort, fysiek alleszins, en ik sta op platte rust momenteel (niet echt het goeie moment, maar zo hoort dat ook in het leven van Morgan)
de slapeloze nachten eisen hun tol, het lijf is OP!

maar alleszins: als we nu geen tegenslagen meer op de weg vinden, dan zouden we Kerst kunnen vieren in het nieuwe huisje...
de Sint brengt volgende week alleszins al een extraatje in de nieuwe kamer van Sarah - om haar te laten weten dat hij haar volgend jaar zeker niet zal vergeten als ze verhuisd is...

nu nog een lijf dat meewerkt, zodat ik kan helpen ipv passief toekijken (waar ik momenteel een grondige hekel aan heb)
maar dat is misschien weer teveel gevraagd...

woensdag 26 november 2008

geen nieuws is geen goed nieuws

over de verhuis...

vorige week donderdag kregen we de sleutels en was er euforie, een dag later was er vooral grote boosheid en lichte paniek: de verwarmings- en water-man kwam alles in gang zetten zodat we konden beginnen schilderen en stelde een heleboel mankementen aan de installatie van beide vast waardoor hij NIKS kon doen

natuurlijk was het ondertussen weekend en niemand van de verhuurdersfirma bereikbaar om te horen wàt er dan moest gebeuren

de schrik sloeg toe: de huur hier opzeggen voor een verhuis naar een huisje zonder warmte en water was niet echt een leuk vooruitzicht...

maandag kregen we van de verhuurder te horen dat àlle nieuwe (ahum) huizen een slecht-geïnstalleerde verwarming en watervoorziening hadden en dat de (on)verantwoordelijke mensen zélf dat zouden moeten herstellen, maar dat kon wel even duren om in die planning gepast te worden

ondertussen toch maar grondverf aangekocht voor het hele huis, en kleurtjes kiezen, en een plannetje maken van interieurinrichting, en dozen inpakken - want vanaf 1 dec. wordt er huur betaald, de borg was al betaald, het appartement opgezegd en plannen gemaakt voor de verhuis...
onze nieuwe buren besloten niet te wachten op de geruststelling en zijn volop met straalkacheltjes in huis aan de slag gegaan, de vrouw wil en zal op 1 dec. haar nieuwe woning in gebruik nemen, ze heeft geen keuze

vandaag dan een toch al verlossend telefoontje: vrijdag komt iemand kijken wat het probleem is...
'het' probleem? de hele reeks problemen dus!!!
- brander slecht geïnstalleerd
- gaslek door slecht aangesloten buizen
- verwarmingselementen niet goed geplaatst
- regenput niet aangesloten, die voor de helft van het water staat
- lek in de badkamer
- ...

oh en had ik al gezegd hoe slim keukenmensen zijn? er is alles voorzien voor een dampkap! goed hè... alleen hebben ze daaronder gewoon een keukenkast geplaatst en moet je vuur daarnààst staan, niét onder de dampkap dus, handig toch! NOT!!!!
ten vroegste eind december wordt dat 'foutje' hersteld, tot dan - als we zouden verhuizen eerder - is het beredderen zonder kookvuur maar dat is niet meteen een ramp (magnetron, stoomkoker), alleen kunnen we tot zolang de keuken niet schilderen natuurlijk...

oh en de badkamer is ook een succes: moest er geen rooster zijn om aan de leidingen van het bad te kunnen? oeps, alles dichtgemaakt, zelfs geen opening voorzien achter de tegels - tja, hopen maar dat er geen lek komt of is, veronderstel ik

ongelooflijk, hoe deze nieuwbouwwoningen geplaatst zijn!!!!!!
ik ben pisnijdig! 2 jaren staan die woningen al klaar te wachten op de paperassenwinkel om ze te kunnen toewijzen, en dan nog zijn ze gewoon niet KLAAR!
dikke zucht, echt waar, ik word er zo enorm moedeloos van...

waarom hebben we niet gewoon een ezeltje dat geld k*kt, zodat we op een fijn stukje grond een fijn huisje kunnen zetten voor ons drietjes? ik ben die onzekerheid en dat wachten en dat ongeluk zo beu...
waarom mag het nooit eens gewoon 'goed' gaan? ik droom zelfs niet van 'super' of 'wauw' of 'grote lot', gewoon 'goed' is genoeg...
maar neen, we mogen weer stressen, en hopen dat we niet van de ene miserie-woonst in de andere stappen (want nu zijn de opties OP) :s

maandag 24 november 2008

niet-originele eerste sneeuw

maar wel belangrijk en fijn voor Sarah, natuurlijk - vorig jaar zaagde ze ons de hele winter de oren van onze kop: wanneer komt er sneeuw? winter betekent toch sneeuw, waar is die dan? enz. maar er kwam géén sneeuw!

gisteren, alweer een zondag bij mijn ouders, zag het er na een uurtje zo uit:



daarna volgde nog meer sneeuw, en de 6 kinderen konden niet anders dan met hun warmste kleren buiten te vliegen en te spelen in de lekker koude sneeuw! sneeuwballengevecht, sneeuwman maken (een alien natuurlijk, gewoon is veel te saai), glijden, op de grond gaan liggen en vlinderen,...




er lag uiteindelijk echt een dik pak, zo zalig mooi! en de kinderen hadden de beste winterzondag die ze zich konden inbeelden...

toen het donker werd en het tijd was om te eten, kwamen er 6 ondergesneeuwde kinderen binnenvallen - natte kleren werden uitgetrokken, natte sokken werden op de verwarming gelegd, natte jassen werden opgehangen, geen reservekleren dus alle dekentjes die moeke voorradig had werden bovengehaald om te dienen als winterse sarong, haartjes werden gedroogd en handen werden omgewarmd aan de verwarming

ik had gelukkig wel reservekleren mee voor Sarah, dus zij zat al gauw in een warme tenue en gebreide sokken gezellig na te genieten...

de autorit naar huis was natuurlijk véél minder leuk - voor ons werden de normale 10 minuutjes een dikke 20 minuten, wat nog meeviel, maar Wilrijk duurde 2,5 uren ipv 45 minuten, en Hoogstraten duurde bijna 3 uren ipv het ene uur gewoonlijk...

maar iedereen raakte veilig thuis, uiteindelijk, dat was toch een hele opluchting


Sarah liep van de auto het appartement binnen en meteen weer buiten langs het schuifraam, want ook het terras was volgesneeuwd, en ze mocht nog een halfuurtje sneeuwravotten met papa...

een paar actie-foto's om te zien dat onze kleine meid een grote deugniet is die al goed sneeuwballen kan mikken en opvangen :)

de nieuwe muts is meteen ingewijd en goedgekeurd...

zaterdag 22 november 2008

blog contest pheelya

om mee te dingen naar een prijs, mijn vermelding van een blog-wedstrijd:

http://pheelya.blogspot.com/2008/11/contest.html

vrijdag 21 november 2008

pinguïn op het grootouderfeest

gisteren was het grootouderfeest - de foto's zijn dus van vake's hand, want het was 'ouders niet toegelaten' (en wij tekenden op datzelfde moment ons contract voor een nieuwe start in een nieuw huisje)
Sarah was één van de pinguïns op het podium - de mooiste, natùùrlijk!


creatie / FO: pinnemuts voor Sarah



pràchtige wol van Lizzie's Wonderland, patroon gebaseerd op eentje van Tucana's Dream, en op een weekje tijd (het weekje van de coloscopie) had Sarah een nieuwe muts die perfect past en zalige kleurtjes heeft, ze is er superschattig mee!
is ze niet schattig?

donderdag 20 november 2008

eerste foto's van ons nieuwe huis



na een plaatsbeschrijving van 3 uren in de kou, verkleumd tot op 't bot en stikkapot van die 3 uren rechtstaan in een leeg koud huis, kregen we éindelijk de sleutels, werden een 60-tal handtekeningen geplaatst en kunnen we officieel meedelen dat we de huurders zijn van dit huisje...

er zijn veel gebreken die nog door de aannemer moeten hersteld worden, er is héél veel werk doordat het huis 2 jaren heeft leeggestaan, muren moeten geschilderd worden (plafonds en deuren zijn gedaan) maar dit wordt onze nieuwe thuis, met een ruime tuin, rustig gelegen en vooral dichtbij familie en vrienden en school...

op de foto's zie je achtereenvolgens: voorkant, achterkant, voordeur/halletje en trap, woonkamer ene kant met open keukentje, en woonkamer andere kant
dit wordt onze nieuwe thuis...

dinsdag 18 november 2008

nieuwe start

al dat wachten, en dan plots kan het enorm vlug gaan!

vandaag, 18 nov., een brief in de bus: toewijzing van een sociale huurwoning + berekende huurprijs + afspraak voor plaatsbeschrijving, ondertekening van het contract en krijgen van de sleutel op 20 nov. + verhuis voorzien vanaf 1 dec.

binnen minder dan 2 weken hebben wij een nieuw huis: in een nieuwbouwwijk op wandelafstand van mijn ouders en andere familie, van Sarah's school, van apotheek en dokter en winkels; huis met 2 slaapkamers, garage en tuin

momenteel zit ik boordevol adrenaline en sla ik tilt, want er moet zoveel gebeuren: huur opzeggen hier, app. in orde maken, alles inpakken, huis schilderen, verhuizen,...

maar als alles een beetje goed wil gaan, beginnen wij aan 2009 in een nieuwe thuis, met ons drietjes...

een nieuwe start voor D. en mij!
een nieuwe start na een moeilijke periode!
dromen van een beetje geluk...

hopelijk valt het huis mee, hopelijk zijn de buren ok, hopelijk verloopt de verhuis zonder grote problemen,...

er wacht ons héél veel stress, en evenveel uitputting, maar die nieuwe start is zo welkom dat ik hoop dat de goeie dingen voor een evenwicht zorgen...

we gaan verhuizen!!!!!!

naar deze wijk trouwens...


maandag 17 november 2008

late "TRICK OR TREAT"

vorige week was de postbode een welgekome gast!
enerzijds bracht hij een groot pak met sokkenwol die ik op Kapaza had kunnen kopen voor een prijsje... 4 bolletjes ervan zijn al een kadootje geworden voor mijn ouders om 3 dagen en 2 nachten voor onze dochter te zorgen: moeke breit niets liever dan sokken, dag in en dag uit, en mijn vader draagt bijna altijd handgebreide sokken
de rest van de wol zal wel omgetoverd worden tot mooie sokken, handschoenen, of wat dan ook... (en ik kan nog kadootjes uitdelen ook)


anderzijds was er een verrassing uit Amerika - Sarah kon hier geen 'trick or treat' verkleedronde doen met haar amerikaanse virtuele vriendinnetje Lili, maar zij stuurde wel een doosje vol lekkers en plezants/griezeligs op! haar mama, mijn Ravelry-vriendin LIOE, stak er voor mij 4 hope-ribbons en een pompoen-hangertje, wat restjes sokkenwol voor mijn deken en 2 bolletjes lichtgevende wol bij!
happy mail dus...

relaas van een hels onderzoek

een klein weekje van de blog-aardbol verdwenen, om bekende reden: de coloscopie

eerst het goeie nieuws: het onderzoek is achter de rug en de eerste resultaten zijn geruststellend, er zijn geen grote infecties/cysten/poliepen/... gevonden en de specialiste verwacht ook niet echt problemen met de biopten die nog genomen zijn (nog 2 weekjes wachten)

de voorbereiding en de naweeën van de coloscopie waren erger dan het onderzoek zelf, zoveel is duidelijk! bij de colo was enkel het opblazen van de darmen met lucht, tot boven aan mijn maag, enorm pijnlijk, verder kon ik gewoon rustig op tv volgen hoe de camera zich een weg baande door de kronkels in mijn eigen buik (best wel boeiend ook)

woensdagavond begon slecht: de Fleet (laxeermiddel) werd gedronken en een kwartier later begon ik onophoudelijk over te geven, we belden de huisarts die me aanraadde van toch de hele avond en nacht zoveel mogelijk water te drinken om niet uit te drogen maar zei dat het onderzoek wel een probleem zou zijn zonder genoeg kuisprodukt in mijn darmen

dat bleek geen probleem: dat kwartiertje kotsloos was voldoende om de Fleet te laten werken en een hele avond en nacht van diarree startte, een ware uitputtingsslag, ondertussen bleef ik water drinken om niet uit te drogen en zoveel mogelijk te 'kuisen'

donderdagmorgen lukte het me niet om de volgende dosis Fleet binnen te gieten, omdat ik zo misselijk was, dus we belden de specialiste en die zei dat we dan 2 uren vroeger dan gepland meteen moesten binnenkomen in het medisch centrum

de stress die ik al had op voorhand, was NIETS in vergelijking met het verdict dat me toen te wachten stond - omdat ik de laxeermiddelen niet kon binnenhouden, en mijn darmen echt wel heel goed gereinigd moesten worden, werd beslist om een maagsonde te steken

en dàt was ongetwijfeld het ergste wat ik al ervaren heb in mijn ziekenhuiscarrière...
want ik heb sowieso een braakfobie, wat bv. een gastroscopie vreselijk maakt, maar daar wordt tenminste na een kwartier de buis terug uit je keel/slokdarm gehaald - deze sonde, die centimeter per centimeter via mijn neus en keel tot in mijn maag werd geschoven terwijl ik continu aan 't braken was, moest uren blijven zitten

leuk extraatje: ik was nog steeds snipverkouden en had een keelontsteking, dus dàn een buisje in neus en keel is gewoon pure marteling, je kan je neus niet eens snuiten en je keel wordt continu geïrriteerd

de verpleegster die de sonde moest plaatsen, was niet van de handige soort: 2x liet ze de fles laxeermiddel vallen, met een nat bed en natte patiënt tot gevolg, enkele keren moest ze controleren of de sonde diep genoeg zat om dan mee te delen dat ze nog wat verder hoorde te zitten, het vastplakken van de sonde aan mijn neus was een uitdaging, en een kotsende patiënte behoorde duidelijk ook niet tot haar specialiteiten

minuten kropen voorbij en het laxeermiddel droop in mijn maag, maar elke keer dat er daar een béétje in zat, moest ik kotsen... het was dus dweilen met de kraan open!

ondertussen was ik zo ellendig van de nachtelijke uitputtingsslag en van het kotsen, van de verkoudheid en van de pijn omdat mijn pijnstiller niet genomen kon worden, dat ik ging smeken om die sonde er terug uit te halen - ik veranderde in een lastig klein kind, mokkend en huilend, koppig en boos...
en toen de diarree opnieuw op gang kwam, was het plaatje compleet: STOP!!!!!!!

na veel gezeur van mijn kant werd de specialiste opgebeld - zij kent mij al 15 jaren, ze kent mijn angsten en pijn, ze neemt ook alles serieus wat ik zeg (als het niet is zoals de 'standaard' patiënt), en ook nu bracht zij de verlossing: ze zou het onderzoek nù doen want het had geen zin om me nog meer te folteren...

in de wachtzaal van de onderzoeksruimte werd de sonde éindelijk verwijderd, na een 4-tal uren afzien; onnozel snel als je weet dat het plaatsen meer dan een half uur duurde, rukte een andere verpleegster het ding gewoon in één keer uit mijn maag/keel/neus, en eindelijk kon ik mijn keel schrapen en mijn neus snuiten

een kalmeermiddel werd in mijn infuus gespoten, en het onderzoek kon beginnen: gruwelijk pijnlijk werd de lucht in mijn darmen gepompt, in elke kronkel ervan, maar de rest ervan viel echt wel mee... NIKS in vergelijking met het kotsen, de diarree, de maagsonde en de luchttoevoer...

de specialiste kwam, eens terug op mijn kamer, meteen met het goede nieuws dat mijn darmen écht wel proper genoeg waren geweest voor de coloscopie, én dat ze er zelfs verbazend goed uitzagen in tegenstelling tot wat ze gevreesd had

nog een baxter met vocht, een glaasje water, en een paar happen van een broodje later kon ik mijn pillen van de dag eindelijk nemen en vooral... mocht ik naar huis!

nog nooit ben ik zo blij geweest dat iets achter de rug was, zoveel was duidelijk...
maar het was niet achter de rug... de volgende uren en dagen moest enerzijds al die lucht terug uit die darmen geraken (innige deelneming voor mijn mannelijke huisgenoot), en anderzijds lag mijn hele lijf natuurlijk in duigen door de pijn en het braken en het overhoop halen van de medicatie en de uitputting en...

Sarah was ondertussen bij moeke en vake, in goede handen, en ik was minstens even blij als met het einde van het onderzoek dat ik mijn kleine meid weer kon knuffelen en meenemen naar huis!!!!!

(spijtig genoeg bleek ze ziek te zijn en belandden we diezelfde avond nog bij de dokter, en begonnen we aan een weekend als ziekenboeg met 3 zieke huisgenoten... :( niet echt de beloning waarop ik gehoopt had na die helse week...)

ondertussen behoort de coloscopie tot het verleden en is het hele gedoe een slechte herinnering, en we kunnen weer verder, behoorlijk gerustgesteld want de schrik zat er na al die jaren echt wel in...

troost voor een ziek meisje...


Luna slaapt in een mandje op de verwarming, achter het wasmachien van moeke - als je Sarah zoekt, is dat de eerste plaats waar je best gaat kijken, dus wat is er beter voor een zieke dochter dan dat je een zacht nestje maakt voor haar naast haar vriendinnetje Luna...



oudste neef Lode had een heel parcours gebouwd met de Duplo(trein), dus in de actievere momenten mocht Sarah daarmee spelen...



en als 't kaarsje weer uit is, is er nichtje Mare om samen mee te rusten...


ondanks keelontsteking en bronchitis was het dus voor Sarah toch een fijne zondag, met familie en poezen!

dinsdag 11 november 2008

mooie afsluiter

het brei-virus is overgegaan naar de volgende generatie - nog niet helemaal de kunst van 't breien onder de knie, maar 't is het idee dat telt...


"néé ik mag niet op de zetel rechtstaan, behalve als ik net mijn kleren aanheb en mama wil zien of alles wel goed zit en nog past..."

stoere Sarah, klaar om de wereld in te springen!


herfstwandeling in Averbode

Sarah wordt steeds beter in het nemen van een foto:



spelen in de grote hoop gevallen herfstbladeren...


devoot hè, zo'n maria-grot! (al gaat het bij ons meer om 'rusten op een bankje' en bij Sarah om 'rotsen beklimmen' :p)


wié zegt dat het te koud is voor een ijsje??? er is zon! we zijn in Averbode! tijd voor een ijsje dus...

dat was onze zaterdagnamiddag: goed ingeduffeld gaan wandelen in de bossen van Averbode, waar het heel rustig was en we de herfst konden horen, waar Sarah haar energie kwijt kon en ik even mijn hoofd kon laten leeg zijn, heel even...

zondag geen familie-dag zoals gewoonlijk, omdat mijn ouders niet thuis waren, dus we zochten een alternatief: een opendeurdag in een dierenkliniek in de buurt kon ons alledrie wel boeien, en een wedstrijd met kadootjes was voor Sarah een leuk extraatje!

daarna nog een kleine wandeling langs de Demer, uitwaaien met een flauw zonnetje, en nog eventjes de drukke speelgoedwinkel in op zoek naar ideetjes voor de nieuwjaarsbrief-kadootjes die er ook alweer aankomen...

druk weekend, doodmoe, want dit alles met een zieke papa en mama, en met een gezonde dochter die waarschijnlijk pas ziek wordt als papa genezen en mama naar 't ziekenhuis is...

tijdelijk weg

nog steeds ziek, van de buikgriep en rugval overgegaan in een keelontsteking en grieptoestand, teveel pijn om iéts te doen momenteel maar ik ga een laatste inspanning doen om het afgelopen weekend te bloggen seffens - want ondanks het ziek zijn en de pijn, heb ik op mijn tanden gebeten om Sarah een fijn weekend te geven...

donderdag is de ziekenhuisopname, complexer dan gedacht omdat ik zal moeten afkicken van mijn pijnmedicatie, en dus zie ik het nog veel minder zitten dan oorspronkelijk...

morgen, woensdag, begint de voorbereiding: afbouwen van alle pillen en eten, opbouwen van pijn en misselijkheid en ontwenningsverschijnselen, laxeermiddelen beginnen nemen, véél water drinken en een verhuis naar het kleinste kamertje...

donderdagmorgen binnengaan voor de coloscopie, en hopelijk vinden ze de juiste infuus-coctail om me de dag te helpen doorstaan zonder mijn pillen en zonder eten en mét liters water en een buis in dat ene gat dat écht niet als ingang is bedoeld...

als alles goed gaat, mag ik in de late namiddag naar huis, om dan de strijd te herbeginnen: mijn maag terug op gang krijgen (want nee, ook de pillen om die te doen werken, kan ik 24h niet nemen, en dat is een opbouw-ding, dus ik moet opnieuw van 0 beginnen om iéts te kunnen eten daarna) / de pijnstiller-coctail terug uitdokteren / darmen tot rust laten komen na de ingreep / hart- en schildkliermedicatie terug nemen en hopen dat de balans niet teveel verstoord is want nu stond dàt eindelijk op punt /...

een colo is niet leuk voor de modale mens, maar voor iemand met een pillendieet om elke dag te overleven is het gewoon eventjes hel, en dat eventjes kan spijtig genoeg lang aanslepen omwille van de afkickverschijnselen en opbouwmedicatie en overgevoeligheid voor pijn

na de volgende blogpost, over een doen-alsof-er-niks-aan-de-hand-is weekend, verdwijn ik tot dit alles achter de rug is... (tenzij ik een manier vind om gewoon helemaal en voor altijd te verdwijnen)

vorige week had ik slapeloze nachten door:
- buikgriep
- rugpijn na de val
- 'the usual'
deze week slaap ik niet door:
- keelpijn
- hoesten
- grieperige spierpijn
- maag overhoop door de slijmen die ik doorslik
- stress voor de colo
- 'the usual'
slapen is gewoon een utopie geworden, maar ik krijg wel àl mijn dvd-series in marathon-vorm bekeken...

breien lukt nog amper, door de pijn en vermoeidheid, en door de moedeloosheid
het is te donker in mijn hoofd om nog iéts moois te zien...

ook Sarah gaat morgen tijdelijk weg: morgenvroeg komt moeke haar halen voor school, en ten vroegste vrijdagavond komt ze weer naar huis... :(

ik wou dat ik een delete-knop had voor mezelf!

vrijdag 7 november 2008

creatie / FO: 'spiral cowl'


een patroontje van Dutch Knitting Design - een vluggertje voor tussendoor, maar lekker warm en handig voor onderweg

knuffelen is gevaarlijk, enzoverder

gisterenavond was Sarah zo enthousiast in haar knuffelen, dat ze me omver duwde, ik mijn evenwicht verloor en vollenbak op mijn rug terechtkwam - met als gevolg een slapeloze nacht door de pijn, en ook vandaag kan ik moeilijk uit de voeten...

wel ja, gooi er nog wat pijn bij, waarom niet?

verder heeft D. éindelijk foto's en echo laten nemen van de enkel die hij enkele weken geleden verstuikte: scheur van het ligament en stukje bot afgebroken - geen gips noodzakelijk, dus is hij toch maar gewoon weer werken momenteel... negeren is het enige wat hij kent, tot het niet meer te negeren valt waarschijnlijk...

en tot slot ben ik bijna overtuigd om de coloscopie van volgende donderdag te annuleren, nadat vannacht het besef kwam dat ik voor dat onderzoek 24h zonder mijn medicatie zal moeten, wat een stevig probleem is daar ik na 12h zonder Contramal Retard al afkickverschijnselen krijg, daar de pijn dus zal vertienvoudigen zonder mijn dagelijkse pijnstillers, en daar ik zonder maagmedicatie heel veel problemen zal hebben om na het onderzoek die maag weer aan de gang te krijgen...
maar vooral: met welke moed en energie moet ik dat doorstaan? die extra pijn, die ellende van de laxeermiddelen, dat onderzoek,...
ik heb geen reserves, noch fysiek, noch mentaal - ik ben op!

donderdag 6 november 2008

en dan is er...

... buikgriep!

gelukkig niet van de ergste soort, maar wel lastig genoeg: kotsmisselijk, buikkrampen en doodmoe - bijna 3h in de namiddag en ik geraak maar niet recht uit die zetel, af en toe slaap ik een uurtje, om dan weer naar toilet te gaan, maar mijn kop zit vol mist...

bah, alweer een verloren dag...

woensdag 5 november 2008

koude douche

en ja, u mag dat létterlijk nemen...

het huidige rothumeur heeft verschillende oorzaken, allen nog voor de dag goed en wel begonnen was...

* Sarah kwam om 6h bij me in bed gekropen (en ik sliep pas ver na middernacht), om aldaar te liggen wroeten en woelen en babbelen tot het tijd was om op te staan om 7h30 - gelukkig kon ik blijven liggen omdat papa een late shift heeft en dus dochterlief kon klaarmaken en naar school brengen, spijtig genoeg hadden blaas en darmen een ander idee over 'blijven liggen'

* de post gaan halen is momenteel weer een spannend iets, omdat we nog steeds wachten op de bevestiging van een naderende verhuis, dus toen ik er toch even uit moest voor een wc-bezoekje, haastte ik me naar de brievenbus - daarin een brief van de politie, dat kon geen goed nieuws zijn: de man des huizes heeft een boete van €160 voor te snel rijden! ook al vindt hij zijn vrouw een grote zeur, elke keer ik hem erop wijs dat 50km/h echt wel dàt betekent en dat hij voorzichtiger moet rijden, die zeur had wel gelijk dat 77km/h rijden in bebouwde kom een grote hap uit de al krappe rekening is!

* gefrustreerd terug in bed, maar het slapen lukte niet dus er toch maar terug uit, voor een hopelijk deugddoende douche! ik stap in de douche, maak mijn haren nat, zeep ze in en... euhm waarom wordt dat water kouder? vlugvlug probeer ik die haren nog afgespoeld te krijgen met een béétje warm water, maar zelfs lauw is het niet meer tegen dat mijn kop schuimloos is, de rest wordt een kattewasje met ijskoud water - alweer dankuwel, man des huizes, voor die ongetwijfeld UITGEBREIDE en HETE douche die jij vanmorgen hebt kunnen genieten!

en dan is hij oprecht verbaasd dat ik een rothumeur heb dat voornamelijk naar hem gericht is...

ondertussen probeer ik opgewarmd te geraken na de koude douche, die ook alle pijn vertienvoudigd heeft, geniet ik nog vollenbak van het idee dat er €160 van de rekening zal gaan waar we NIKS voor in de plek krijgen, en kijk ik niet eens blozend uit naar het moment dat manlief binnen een halfuurtje naar zijn werk vertrekt en ik het kot voor mij alleen zal hebben, zodat 1) niemand last zal hebben van dit rothumeur en 2) vooral niemand nog zal kunnen zorgen voor een groter rothumeur...

bah, bah, bah! liefst van al zou ik gewoon terug in mijn bed kruipen, met de gordijnen dicht, en vergeten dat er nog een wereld met mensen erin daarbuiten is... :(

dinsdag 4 november 2008

Knofje


Sarah heeft een nieuw beste vriendinnetje: Knofje!!!!!
ze kreeg de dvd van ons voor haar verjaardag, en sindsdien heb ik alle afleveringen al minstens 4x gezien, en ik ben zelf ook volledig verkocht: wat een heerlijk meisje van 4, die Knofje! met rode haartjes en een expressief gezicht en grote ogen, met felle kleertjes en een gekke familie in een bizar huisje, vol verbeelding en streken die nogal herkenbaar zijn...
Pippi Langkous heeft concurrentie gekregen van Knofje, en persoonlijk vind ik Knof toch echt fantastisch! voor de mama's van kleuterdochters: een aanrader!