vrijdag 23 januari 2009

misselijk en verdrietig...

net als iedereen die vandaag het nieuws hoorde of las, was ik vanmorgen in shock - en de hele dag voelde ik me misselijk en verdrieting en... hoe is dit mogelijk?????

als mama van een kleuterdochter kan ik niet anders dan gruwelen van de gedachte: je doet 's morgens je baby naar de crèche, en dan krijg je telefoon dat een 'man' met een mes tekeergegaan is in diezelfde crèche en dat je kind er niet meer is...
plots komt het zo dichtbij!
domme reactie, maar ik kon écht niet wachten tot ik mijn dochter van school kon halen... ik wou haar zien en voelen en ruiken en knuffelen en strelen en...

intens verdriet, om zovele kinderen over de hele wereld die gruwelen te zien krijgen of er het slachtoffer van worden, om zovele ouders die hun kind moeten afgeven aan onzinnig geweld, om zovele mensen wiens leven op die ene dag (zoals vandaag voor kindjes, ouders, familie, verzorgenden,... die geraakt zijn in de crèche) voor altijd verandert in een onbegrijpelijk ondraaglijk iets...
nu even dichtbij, maar elke andere dag iets verder maar niet minder hard...

:(

bah, op een dag als vandaag is het meer dan donker in mijn hoofd, met daarin beelden die ik niet wil zien maar die sommigen nooit meer van hun netvlies zullen krijgen!
mijn gedachten gaan vanavond naar elk kind, elke ouder, elke vriend,... wiens ziel een (on)zichtbaar litteken draagt...

en ik ga nu kijken naar mijn slapende dochter - omdat ik dat nog kan!

4 opmerkingen:

vandyckinnairobi@hotmail.com zei

Afschuwelijk gewoon. Dit bericht haalde dan ook onmiddellijk de wereldpers ; hier wordt over niks anders meer gepraat. Zelf heb ik vannacht ook nog een stukje op mijn blog gezet, gewoon om het van me af te schrijven. Je mag er niet aan denken hoe de slachtoffers en hun omgeving zich moeten voelen.

Miriam zei

Geen woorden voor, zó ontzettend verdrietig, het raakt iedereen.

Miriam

Isis zei

Inderdaad. Schokkend. Ben er nog altijd niet goed van. Het riep herinneringen op aan Hanna's eerste schooldag, toen die school in Tsjetsjenië (denk ik) gegijzeld werd. Er zijn verder geen woorden voor.

spruiten-en-putkikkers zei

Ik zwijg, voel intens verdriet en begrijp het niet...