zondag 31 mei 2009

FEE

al enkele weken waren we in blijde verwachting van een kitten - een forumvriendinnetje had een nestje van 4 en wij waren verliefd geworden op een meisje daarvan, zwart met witte pootjes en een wit snoetje...

de afgelopen week werd er over en weer berichtjes gestuurd over hoe en wanneer ons poesje naar 'huis' zou komen, en in afwachting kochten we de basisbenodigdheden al...
een draagmand, een kattenbak en korrels, een klimpaal, eetbakjes en kittenbrokjes:


natuurlijk wou ik zelf een zacht nestje maken voor onze nieuwe spruit, en de snuggle tubbie werd gebreid met de dikste en zachtste (roze natuurlijk) wol die ik kon vinden in mijn stash...


de snuggle tubbie moest getest worden, maar bij gebrek aan kitten mocht een knuffelhond het nestje warm houden :-)


en gisteren was het dan zover! om praktische redenen (helse files bij ons in de buurt, door de bedevaarten naar Scherpenheuvel) spraken we af aan de afrit van de autosnelweg - M. kwam met man en kids én een piepklein poesje vanuit het verre Limburg voor de poezenoverdracht
we hadden Sarah op voorhand niks verteld, omdat ze al zo ongeduldig was en een teleurstelling niet goed zou komen, dus die was totaal onwetend met moeke op stap ondertussen
en zo reden wij naar huis met in de grote roze draagmand een ieniemienie kitten dat de hele weg bang miauwde...
bijna thuis belde ik moeke, dat ze maar eens met Sarah naar huis moest komen - en wat een verrassing kreeg ons meisje thuis!!!!!!!


een bang poesje dat plots geen mama en broertjes en zusje meer bij zich heeft en lang onderweg was, en een hevige enthousiaste kleutermeid die we continu moesten intomen - maar langzaamaan wenden de twee aan mekaar...
Fee, zoals we het kleintje genoemd hebben, viel meteen in slaap in haar snuggle tubbie...
Sarah bleef op een veilige afstand, tot Fee een beetje gewend was aan haar nieuwe thuis...


tegen de avond waren de 2 meisjes al onafscheidelijk: Fee zocht Sarah zelf op, kroop tussen haar benen om een knus plekje te zoeken, en viel weer in slaap - wat slapen kleine poesjes veel!



wanneer Sarah in bed lag, werd Fee weer actiever en ging ze op onderzoek uit in de woonkamer, en stilaan werd duidelijk dat er veel speelsheid en streken zitten in dat kleine ding!
de mat werd aangevallen, de stofpluizen werden deskundig onder de zetel uit gehaald, en een bolletje wol werd gauw een wirwar van draden...
regelmatig was plots het kaarsje uit, en kwam Fee een veilig plekje zoeken ergens in een hoekje dicht bij ons, om even knock out te vallen, en daarna weer actief de boel op stelten te zetten :-)
tegen het einde van de dag had ze flink gegeten, flink water gedronken, én flink pipi gedaan IN haar kattenbak!
6 weekjes oud en ze doet het fantastisch!
(vandaag was er ook al kaka in de kattenbak, jeuj!)


en zo hebben we nu een nieuwe bewoner in ons nieuwe huisje! het duurt nog even voor ze ook de tuin onveilig mag maken, eerst maar even wennen aan 'thuis'...
iedereen content: ventje heeft zijn hart al verloren aan het zotte scharminkeltje, ik geniet van éindelijk weer een poes in huis (na 5j op een appartement terwijl Luna bij moeke woont), Sarah kan haar geluk niet op, en Fee voelt zich duidelijk al lekker thuis :-)


donderdag 28 mei 2009

meer dan genoeg...

niet alleen de zon is verdwenen, maar daarmee ook mijn laatste restje draagkracht...
zelfs mét zon, was er elke avond/nacht een grote crash - want het mooie weer gaf wat meer energie, maar iemand was vergeten om mijn lijf daarvan op de hoogte te brengen...; en dus meer energie maar ook meer pijn, en dus meer pijn maar ook meer donkere gedachten, en dus meer donkere gedachten maar ook meer...
meer dan genoeg!

chronische migraine...
ik mag mezelf ondertussen wel een expert noemen na ongeveer 18j zonder één dag hoofdpijn-vrij, en zeker na de voorbije weken...

minstens één grote migraine-aanval per week, die 2-3 dagen duurt, met een nasleep van enkele dagen, en een voorbode van enkele dagen; de hele week door migraine!
week na week na week na week...

- in de auto stappen en al misselijk zijn van de eerste seconde, en weten dat na de misselijkheid meer hoofdpijn volgt...
- een pijnstiller nemen om toch maar de middag te halen, en weten dat die maar heel even zal 'helpen' (= pijn niet wegnemen maar iéts draaglijker maken)...
- een volgende pijnstiller nemen omdat dochter thuis is maar man laat moet werken, en weten dat het uitstel van executie is...
- doen wat moet gebeuren in huis, met kleine beetjes, en weten dat de straf zal volgen...
- gek worden van het geluid van de kanarie, van de stem van dochterlief, van een grasmachine buiten, van het geroezemoes in mijn eigen kop, en weten dat iedereen zucht bij het voelen van het humeur dat volgt...
- buiten de zon zien schijnen en verscheurd worden: genieten en meer hoofdpijn, of binnenblijven en de extra energie missen; en weten dat er geen goeie keuze is...
- moeite doen om het gezellig te maken voor man en dochter en familie, en weten dat er maar één iemand de prijs zal betalen...
- nog maar eens naar de dokter gaan omdat de moed om het vol te houden onbestaande is geworden, en weten dat het antwoord de laatste druppel zal zijn...

en dat elke dag opnieuw!

en allesoverheersende wanhoop...

...want er IS geen optie meer, die we nog niet geprobeerd hebben...
onderzoeken brengen niks nieuws aan 't licht, preventieve middelen zijn uitgeput en uitgewerkt, stress en andere uitlokkingsfactoren zoveel mogelijk reduceren maar toch nog moeten leven (of niet dan?), pijnstillers afwisselen zodat er geen te grote gewenning komt maar ze nodig hebben om te overleven, relaxatie-toestanden en massage en...
de deprimerende conclusie is: zelfs de neurologe haalt haar schouders op met een bezorgd gezicht...

als ik dan alleen thuis ben - man naar zijn werk, dochter naar school - en even eerlijk ben met mezelf, dan besef ik dat ik zo moe ben van de onophoudelijke pijn, dat het eigenlijk voor mij niet meer hoeft...

ja, ik kan nog genieten van mijn gezinnetje en de kleine dingen rondom mij...
maar enkel als ik die donkere wolk boven mijn hoofd even negeer en bereid ben om daarna de prijs dubbel en dik te betalen...
is dat genieten dan oprecht?
ik twijfel...
ik geniet écht, maar nooit zondermeer...

een uitstapje met man en dochter is heerlijk! en zij hebben het idee dat ik op dat moment perfect gelukkig ben - omdat ik doe alsof de pijn er niet is, omdat ik niet toon hoe uitputtend het gewoon al is om buiten te komen, omdat ik wil dat zij nog mooie dingen hebben naast de shit die er elke avond is, omdat ik weiger dat klote lijf te laten winnen en me het laatste af te nemen wat ik nog heb om van te genieten, omdat ik aan de buitenkant lach en aan de binnenkant huil en niet omgekeerd,...

ik veronderstel dat het altijd nog erger kan: wat als ik blind word voor de mooie dingen om me heen???
voorlopig zié ik nog hoe mijn dochter van het leven smult, hoe een tuin en rustige buurt een verademing zijn voor ons alledrie, hoe mooi een vlinder of bloem of boom of mens kan zijn, hoe ik van wol iets moois kan maken, hoe fijn het is om mensen te hebben die me graag zien en hoe heerlijk het is om zelf graag te zien, hoe gelukkig ik ben met een familie die me steunt door dik en dun,...
en dat is allemaal ECHT!
zonder enige twijfel...

maar de achterkant is te lelijk om aan de wereld te tonen...

ik ben doodsbang dat er ooit een moment komt dat ik die mooie dingen niet meer kan zien omdat de pijn alles heeft overgenomen...
want dan stopt het...
langs de andere kant is het vermoeiend om ze wél te zien - want ze zien geeft hoop, en hoop doet dromen, en dromen zijn bedrog...; ze kennen wil zeggen dat ik ervan wil genieten, en genieten geeft energie, maar genieten doet ook altijd pijn, en de prijs is hoog...; ze toelaten voelt goed, want ik leef, maar leven doet zeer, en als ik me openstel voor wat ik voel, kan ik me niet afsluiten voor de pijn die er evengoed is als de fijne dingen om te voelen...

vandaag wil ik gewoon verdwijnen!
elke dag wil ik weggaan en niet meer omkijken...
maar ik blijf - omwille van mijn dochter en mijn man en mijn familie en mijn dromen en mijn geniet-momenten en mijn (valse?) hoop dat het ooit toch draaglijk wordt en...

ik blijf, maar ik verdwijn...

dit lijf wil niet leven, kan niet leven, weet niet hoe het moet!
klote lijf!
leven hoort niet continu pijn te doen! af en toe, ja, om de juiste reden - pijn als je valt, pijn als je iemand verliest, pijn als je ziek bent,...
maar niet elke seconde van elke minuut van elk uur van elke dag!!!!!

ik kan het niet meer dragen, maar ik heb geen keuze... tenzij ik àlles wil opgeven, en bereid ben het goeie met het kwade in zee te gooien...

vandaag verdwijn ik even - Sarah heeft sportdag op school en zal niet merken dat mama huilt, D. is druk bezig op 't werk en zal niet weten dat zijn lief de hoop laat varen, ouders en zus en broers gaan hun eigen gang en zullen niet bezorgd zijn om die depressieve dochter/zus, niemand heeft er op dit moment last van als ik even toegeef aan de uitzichtloosheid

vandaag ben ik eerlijk met mezelf: het is meer dan genoeg geweest! ik kan het niet meer! ik wil het niet meer! het moet stoppen! de pijn moet stoppen! ik haat dit lijf!

vandaag wil ik de verantwoordelijkheid niet meer dragen voor anderen - 'ze' zouden me missen, 'ze' willen dat ik volhoud, 'ze' vinden het wel fijn dat ik overal bij ben, 'ze' vragen een goedgezinde mama/vrouw/vriendin/zus/dochter/...

stop!!!!!!!!!!!!!!
ik
heb
pijn

maandag 25 mei 2009

zomers weekend :)


zoals altijd begon ons weekend pas op zondag, met een zaterdag-late-shift van manlief, maar dat duurt dan tot maandag, zijn vrije dag ;)
en deze keer was de zon vollenbak van de partij!
dus eventjes pijn negeren en proberen te genieten van wat zonneschijn...

zondagmiddag gingen we eten bij Mie Maan, buiten op terras bij het kleine speeltuintje, met mijn ouders erbij - zo'n heerlijke plek tussen de Blaubergse bossen!

Sarah had amper tijd om te eten, zij wilde spelen én vriendjes maken met enkele andere speeltuinbezoekers...


de ouwelui zaten ondertussen te genieten van de rust onder een grote parasol, ik met een boek (in de bossen met Aidan), de anderen maakten een praatje; het eten was superlekker zoals altijd, en nadien volgde nog een mega-grote ijscoupe met verse aardbeien en slagroom, yummie!



na de middag was mijn ouders' tuin 'the place to be' - zwembadje werd gevuld, en de 2 meisjes waren niet bang van het (koude) water! Mare droeg een bikini van Sarah - een 11-jarige meid in een maatje 110!!! - en haar broer besloot van er gewoon uit te blijven wegens geen zwembroek bij, pubers van 13 zijn te cool om in hun ondergoed te plodderen natuurlijk ;)


de volwassenen bleven ook uit het kinderbadje - wat niet wilde zeggen dat iedereen droog bleef! :)
een duel tussen Mare en mijn ventje eindigde zo...:



maandag dus schooldag voor Sarah en mama-papa-dag voor ons ;)

fietstochtje met ons tweetjes (3.5km!!!!!!! ikke!!!!!!!! dat kieken dat een jaar geleden geen 500m met de fiets kon rijden, al jarenlang...), quality time, tijdens de middagpauze met ons drietjes buiten bokes met plattekaas eten, grote inkopen doen, en toen zat het schooldagje van Sarah er ook op...

na een intermezzo van een paar donkere wolken was de zon de rest van de avond ook weer van de partij, en dus aten we weer buiten en konden we relaxen terwijl dochterlief in de tuin speelde...

haar nieuwe prinsessen-lounger viel prima in de smaak, hij werd vanavond zelfs mee in bed gesleurd LOL


voor mij mag het zonnetje altijd schijnen, voor iedereen waarschijnlijk (behalve tuin-mensen met groentjes in hunnen hof), maar in België moeten we ervan genieten àls dat het geval is...

klote om chronische migraine te hebben, want in mijn geval is het echt wel: de kater komt later! zon = licht = migraine-trigger
klote!!!!!
daarbij alle andere huidige gezondheidsproblemen en nog steeds slapeloze nachten, die garanderen dat ik het zal uitzweten dat ik 2 dagen lang mijn lijf en kop genegeerd heb...

maar we hebben tenminste genoten...

spelen op straat

wat heerlijk dat het nog kàn!

toen ik klein was, woonde ik met mijn ouders en broers en zus in een onzichtbaar klein straatje waar misschien 1x per dag een auto passeerde...
van zodra het weer het toeliet, woonden wij buiten, op straat met de buurtkinderen, in de tuin, en in de weiden en bossen daarrond...

na 4 jaren op een appartement was ik de moed verloren dat mijn dochter dàt gevoel ooit zou kennen, die vrijheid, die luxe, die openheid, die grote 'speeltuin'...

maar nu is het gewoon zover! ons nieuwe huisje ligt aan het einde van een doodlopend straatje in een bijna onvindbare woonwijk, en zodra het weer het toelaat, woont Sarah buiten!
niet alleen in ons tuintje, maar ook op straat...
ze is nog klein, dus voorlopig mag ze enkel op de straat spelen voor zover ik haar kan zien van thuis, maar dat is ruimte genoeg!
en ondertussen kent ze ook al enkele kindjes uit de buurt, dus na school tot het tijd is voor bad en bed speelt Sarah buiten met o.a. dit 7-jarig vriendinnetje, en ze hebben dolle pret!

grenzen aftasten, genieten van de vrijheid, het gevoel dat niemand ziet wat zij doen in hun wereldje (al zien wij héél veel LOL), giechelen, de straat versieren met stoepkrijt, steppen, fietsen, foto's nemen van mekaar, insecten zoeken, stenen verzamelen,...

wat ben ik blij dat mijn dochter dit mag kennen!!!!!!! :)

zaterdag 23 mei 2009

Tag of a many questions

I've been tagged - it said 65 questions, but somewhere on the net one question must have disappeared...

1. First thing you wash in the shower? my hair, so that the special shampoo can do its magic when I wash the rest of me...

2. What color is your favorite hoodie? grey

3. Would you kiss the last person you kissed again? yep

4. Do you plan outfits? sometimes

5. How are you feeling RIGHT now? exhausted and down

6. What is the closest thing to you that’s red? my crocs

7. Describe the last dream you remember having? no idea

8. Did you meet anybody new today? yep! Véronique came to pick up a dvd and spoiled Sarah in the meantime - Sarah liked her son very much! and it was nice to meet her in person...

9. What are you craving right now? icecream from Averbode

10. Do you floss? yep, daily

11. What comes to mind when I say cabbage? rabbit food

12. Are you emotional? yep, too emotional sometimes...

13. Have you ever counted to 1,000? yep, to make sure all the pieces of a 2nd hand puzzle were there LOL

14. Do you bite into your ice cream or just lick it? lick it of course

15. Do you like your hair? nope

16. Do you like yourself? nope

17. Would you go out to eat with George W. Bush? nope

18. What are you listening to right now? the singing of my bird (canary)

19. Are your parents strict? yep, but fair

20. Would you go sky diving? nope

21. Do you like cottage cheese? nope

22. Have you ever met a celebrity? yep, quite a lot as a teenager - thanks to my dad's job, and my friend who was interviewing celebrities for a magazine and who took me along

23. Do you rent movies often? nope, I buy them

24. Is there anything sparkly in the room you are in? I'm outside, so... the sunlight

25. How many countries have you visited? 3: Belgium, the Netherlands and Germany

26. Have you made a prank phone call? yep, in boarding school

27. Ever been on a train? yep, a lot as a teenager

28. Brown or white eggs? doesn't matter, as long as they're prepared well

29.Do you have a cell-phone? yep

30. Do you use chap stick? sometimes

31. Do you own a gun? nope, and never will!

32. Can you use chop sticks? nope

33. Who are you going to be with tonight? husband and daughter

34. Are you too forgiving? depends, but yes...

35. Ever been in love? many times, and more to come!

36. What is/are your best friend(s) doing tomorrow? no idea

37. Ever have cream puffs? no idea

38. Last time you cried? This night

39. What was the last question you asked? "where is our daughter's little swimming pool?"

40. Favorite time of the year? spring

41. Do you have any tattoos? nope, unfortunately it's not a good idea with my health problems

42. Are you sarcastic? definitely

43. Have you ever seen The Butterfly Effect? yep

44. Ever walked into a wall? yep

45. Favorite color? at the moment: turquoise

46. Have you ever slapped someone? yep, not proud of it though

47. Is your hair curly? yep, annoyingly

48. What was the last CD you bought? too long ago, maybe Tori Amos about 15 years ago...?

49. Do looks matter? sometimes

huh? where did 50 go?

51. Is your phone bill sky high? not really, but it's quite substantial anyway

52. Do you like your life right now? yep, except for the health part

53. Do you sleep with the TV on? sometimes

54. Can you handle the truth? yep, I always prefer it, no matter how painful...

55. Do you have good vision? nope, glasses during the day and night blindness

56. Do you hate or dislike more than 3 people? yep, more dislike because hate might be too strong...

57. How often do you talk on the phone? daily

58. The last person you held hands with? my daughter

59. What are you wearing? black&grey underwear / dark blue skirt / purple top / red crocs / cap

60.What is your favorite animal? I have many, but: cat (pet) / peacock (colors) / otter (wild)

61. Where was your default picture taken? at home

62. Can you hula hoop? yep

63. Do you have a job? nope

64. What was the most recent thing you bought? clothes and a book for Father's Day

65. Have you ever crawled through a window? yep

and my tag goes to...

* Véronique, because I just met her in person today

* Kati, because she needs to boost her blogging and there are still things I don't know about her

* Cristina, someone who I would love to meet in person one day, but the distance will be a problem, so I might get to know her better this way ;)

donderdag 21 mei 2009

creatie/FO : Shrug This!

wat doet een mens 's nachts na tweeën, als slapen geen optie is? of beter: wat doet een breiverslaafde mens op dat onmogelijke uur?
breien natuurlijk! en zo was mijn vluggertje - een bolero in lekker zachte (en toch goedkope acryl) dikke wol - nog vlugger klaar dan ik verwachtte...

rond 3h30 werd de eerste foto genomen, in de slaapkamerspiegel - weliswaar zonder smoeltje met de donkere kringen onder de slaaptekort-ogen...


vanmorgen nam manlief het fototoestel dan over voor een iets duidelijkere foto van voor- en achterkant...

en omdat deze zonnige feestdag afgesloten werd met een typische avondkilte ondanks de nog steeds aanwezige zon, kon ik meteen de bolero/shrug uittesten...
het ding zit heerlijk, de wol is zalig zacht, en hoewel ik nooit van groen hield vroeger, ben ik nu toch wel verliefd op deze groentinten...
en ja, serieuze foto's nemen is moeilijk met een speelse man als fotograaf; en foto's laten nemen als je zo walgt van je eigen lijf is ook niet vanzelfsprekend, maar de trots over de bolero won het van de schaamte... ;)


echt een aanrader, dit patroontje: supersimpel, supervlug, en meteen een mooi resultaat! al wat je nodig hebt, is één bol wol en naalden van 6.5mm...
voor die frisse lente-/zomeravonden...
en ja, ondertussen is het weer 1h15, en ja, de nacht ziet er weer slapeloos uit door pijn die niet wil wijken...
dus het katoenen vestje van Sarah vordert!
to be continued ;)

woensdag 20 mei 2009

in de bloemetjes gezet... (2)


eigenlijk vind ik het wel fijn, deze nieuwe 'gewoonte' van mijn ventje om ervoor te zorgen dat het huisje (bijna) altijd opgefleurd wordt door mooie bloemen!

wat kleur in huis maakt deze thuis wat warmer - we hebben genoeg kilte door de donderwolk boven elke dag en week en maand en...: pijn, depressie, wanhoop, strijd, twijfels, angst

verwend worden, zomaar, omdat iemand je graag ziet... - wie zou daar niet door glimlachen?

de bloemetjes zijn een teken van leven in tijden van overleven, van beminnen in tijden van bezorgdheid, van dromen in tijden van vrezen, van toekomst in tijden van wanhoop, van graag zien in tijden van twijfel, van kleur in tijden van zwarte gedachten, van verzachten in tijden van pijn...

(alweer een melig blogbericht op een onmenselijk uur (2h 's nachts), is het me vergeven?)

de schoolfotograaf kwam langs...


de tweede kleuterklas, schooljaar 2008-2009
22 kleuters van het geboortejaar 2004, samen met juf Christa en stagiaire juf Lotte :)

en voor de individuele foto, mocht Snoep mee!
(toch vreemd, die 'geposeerde' foto van mijn dochter, maar het 'nep' valt nog mee)

klaar voor roze dromen

schoolfeest in de ruimte

vorige zondag was het zover: schoolfeest!
een onzeker zonnetje was toch van de partij, met heel af en toe wat druppeltjes en een koudere wind, maar we zijn niet uitgeregend...

met een afwezige juf (overname van de klas door turnjuf en stagiaire) was een helpende hand welkom, en zo verkleedde ik een tiental kleuters van de 2de kleuterklas - waaronder mijn dochter - in ruimtemannetjes!

nerveus wachten 20 wit-grijze wezentjes op hun grote optreden...


en dan is het tijd om de straat over te steken van het schoolgebouw naar het grote plein daartegenover...


en in tijden van identieke pakjes voor een hele hoop kinderen, zijn die roodbruine krulletjes toch wel handig als herkenningsteken!


tijdens het dansje kon er meestal geen lach af voor dochterlief, zo gespannen en geconcentreerd...
maar ze deed het - natuurlijk! - fantastisch!


het warme pak mocht daarna uit, de zilveren verf mocht van het snoetje, en Sarah mocht ons vervoegen tussen het publiek...
naast papa en mama, waren ook moeke en vake, en nonkel Koen, tante Greet, Lode & Mare van de partij om mee te genieten van het schoolspektakel!
Sarah kwam helemaal los, en bij papa op schoot was 't al gauw dolle pret; want die twee zijn toch echt wel 2 handen op 1 buik... :)


thema van het schoolfeest was STERREN - niet alleen de sterren in het heelal, maar ook sterren op de dansvloer en sterren met elk zijn eigen talent...
een fototentoonstelling toonde de talenten van de kinderen, groot en klein!
het verbaasde me niks dat Sarah bij de computernerds stond :)
met een grootvader die computerprogrammeur was, met een papa die zich dagelijks verdiept in computertijdschriften, en met een mama die héél af en toe met de computer bezig is tussen de dagdagelijkse bezigheden, heeft Sarah haar plekje echt wel op dit bord:


na alle optredens van kleuters en lagere school, en het afscheid van het 6de leerjaar, was er nog tijd voor spelletjes in heuse vlaamse-kermis-stijl...
Sarah won een springtouw met enkele handigheidjes... en ze liet zich bij eentje zelfs helpen door niet minder dan 4 oudere jongens! tja, wat kan ik zeggen? :p



zoals elk jaar, was er een koets waarmee een ritje door het dorp gemaakt kon worden - Sarah en haar nichtje (mijn metekindje) Mare waren er graag bij! allebei zijn ze zot van dieren; Mare rijdt zelf paard, Sarah zeurt er allang over en mama zal op dat vlak ooit haar angst moeten overwinnen...



en zo eindigde een vermoeiende maar fijne namiddag voor ons allemaal! doodmoe zocht Sarah hogere oorden op, en even doodmoe beet mama op haar tanden om te genieten van die mooie dochter...

(de kater komt later!)