zaterdag 2 mei 2009

in de bloemetjes gezet...

zomaar, out of the blue, kreeg ik deze roosjes van mijn ventje en dochter! geen rode rozen, geen witte rozen, maar allemaal verschillende rozen zodat ik niet moet kiezen welke kleur het mooist is...
zomaar, omdat hij en zij me graag zien!
zomaar...


sinds mijn lijf in staking ging, meer dan 15j geleden, was 'fietsen' één van de eerste dingen die wegvielen, en de achteruitgang was enorm; een jaar geleden kon ik zelfs geen 500m fietsen...

maar een goeie kiné, en wat doorzetting van mijn kant, zorgden voor kleine beetjes vooruitgang...
en gisteren, een zonnige vrije dag, maakte ik mijn allereerste fietstochtje met 't gezin - Sarah achterop mijn fiets en mijn ventje aan m'n zij - in... eeuwen!
geen grootse tocht, natuurlijk, maar toch...: 3.5km fietsen met mijn gezinnetje op een mooie lentedag leek vorig jaar een illusie, maar plots was het een feit!
voor anderen is 3.5km gewoon peanuts, voor mij was het een marathon... - én, meer nog, ik heb van elke seconde genoten, want de pijn was draaglijk en de vermoeidheid was niet allesoverheersend; niet echt moeiteloos maar toch haalbaar, een fijn gevoel...
bij aankomst bij mijn ouders kreeg ik een heus overwinningsboeket: heerlijk ruikende seringen, een grote bos, die nu staan te blinken en geuren naast mijn roosjes...


4 opmerkingen:

Camiel zei

Leuk! :D

Isis zei

Ik ben blij voor jou !

spruiten-en-putkikkers zei

Ik vind het geweldig dat je deze ervaring (ondanks alle miserie) mocht beleven! Mooi!

Sokssawat zei

Super!!! je verdient alle bloemen van de wereld!