maandag 8 juni 2009

mag ik???

mag ik stoppen met ademen?
mag ik mijn kop in de grond steken en doen alsof het leven mooi is?
mag ik dromen van niet-meer-leven zonder schuldgevoelens tov mensen die ik graag zie en die mij liefhebben?
mag ik huilen om verloren kansen?
mag ik toegeven aan de duisternis die klopt aan de deur van mijn zijn?
mag ik vloeken en tieren en razen en janken en slaan en vallen?
mag ik het nu even gewoon opgeven?
mag ik wensen dat mijn hart stopt met slaan?
mag ik boos zijn op de onzichtbare dader van het onzichtbare kwaad?
mag ik verdrietig zijn omdat ik nooit meer zal weten hoe het is om zonder pijn te zijn?
mag ik afscheid nemen van mensen in de hoop dat zij doorgaan zonder mij?
mag ik genieten van de gedachte dat elke pil een dag van mijn leven wegsnoept?
mag ik uitkijken naar het einde en willen dat het binnen handbereik blijft?
mag ik tegen de muren boksen alsof het de schuldigen zijn?
mag ik wanhopen terwijl iedereen wil dat ik blijf hopen?
mag ik stiekem centjes in de wensput gooien en het tegengestelde wensen van wat de wens behoort te zijn?

mag ik???

niet dat ik iemands toestemming nodig heb, in feite, maar toch...
soms wou ik dat ik geen geweten had...
heel soms wou ik dat ik geen hart had...
en heel heel soms denk ik dat als de pijn nog veel langer duurt en kapotmaakt, er geen geweten en hart meer zullen overblijven...

ik schets een nacht zoals ik ze al weken (en maanden?) ken, dit was mijn vorige nacht:
na een avond van proberen de pijn naar de achtergrond te verdrukken met pijnstillers en afleidingsmiddelen als tv en breiwerkjes en computertijd, kruip ik rond middernacht in bed...
spijtig genoeg is het hele lijf klaar om te rusten, behalve mijn blaas...
dus ik loop een uurtje (of twee) over en weer naar de wc, en kijk ondertussen dvd in bed om niet helemaal gek te worden...
hartkloppingen, hoofdpijn, rusteloze benen, rugpijn, overprikkelde zenuwen, aangezichtspijn,...
ach, ik brei nog maar wat, voor ik de controle verlies...
tegen 3h haal ik opgelucht adem: het lijf wil en kan slapen! ik sluit de dvd-speler af en ook mijn hoofd, en val uitgeput in slaap...
om 4h staat Sarah aan mijn bed - te moe om te protesteren, laat ik haar bij me kruipen, maar wakker is wakker voor mij, dus daar lig ik weer...
uiteindelijk val ik toch weer in slaap, voor een uurtje ofzo, tot ik om 6h beneden de gsm van D. hoor aflopen - hij slaapt al beneden om mij zoveel mogelijk slaap te gunnen, zonder zijn gesnurk en zonder zijn vroege opstaan, zonde want het haalt blijkbaar niet veel uit, maar ja, hoe erg zou het anders zijn?
om half 7 hoor ik de deur achter hem dichtgaan en de auto starten - hij is weg...
ook Sarah heeft papa horen vertrekken en wil naar beneden, naar Fee, naar de tv; ik overtuig haar om alstublieft nog eventjes te soezelen, en eventjes neemt ze heel letterlijk...
haar snaveltje is al gauw klaarwakker en ik antwoord halfslapend op haar vragen en getater, veel bevestigen en hopen dat je geen foute beloftes maakt...
om half 8 is het geduld van de kleutermeid echt OP, en dus doe ik alsof ik klaar ben voor een nieuwe dag: opgewekt motiveer ik mijn dochter om naar toilet te gaan, te ontbijten, zich aan te kleden, afscheid te nemen van Fee, en haar jas en helm aan te doen...
om half 9 vertrekken we naar school met de fiets...
om 9h kom ik weer thuis en besef dat ik te wakker ben om nog te kunnen slapen, maar te moe om iets nuttigs te doen - de dag kan beginnen! jeuj...

maar er is hoop: in juli kan ik hopelijk wat uitslapen, want dan heeft D. wat vakantie...
ik hoop vooral dat de crash niet zo groot zal zijn dat ik die vakantie helemaal ga missen door in bed te liggen terwijl hij en zij leuke dingen doen...
want dan heb ik geen reden meer om op te staan... als ik ook dàt nog moet missen...
maar mijn lijf zal beslissen, en meestal beslist dit lijf op zo'n vrije dagen: "dit lijf ziet nu een kans om wraak te nemen op het forceren van de afgelopen weken en maanden!!!"
ach...

what's the point???

dus: mag ik???

2 opmerkingen:

Marleen zei

Het filosofisch gebabbel heb je vanacht al gehad, dus nu alleen een kort en bondig: ja natuurlijk mag je ff :-)

Isis zei

Hey. Er ligt een wetsvoorstel op tafel om fibro in België eindelijk als "ziekte" te erkennen. Niet zeker dat er daarna in de praktijk wat verandert, maar het gaat om het idee... Knuffel ! K.