zaterdag 20 juni 2009

teleurstelling

ik vermoed dat dàt gevoel me zo eigen is dat ik het vaak niet meer opmerk, maar vandaag dus wel...
het went nooit, maar ik vergeet dat het ook anders kan...

ik leer iemand kennen en bereid me voor op het afscheid, ik voel een nieuwe pijn en ga er meteen van uit dat het voor altijd is, ik maak geen plannen meer zodat er tenminste één teleurstelling minder is, enzovoort

maar vandaag besef ik dat het anders zou kunnen, en dan is de pijn van teleurstelling gewoon enorm rauw...

iemand voor wie ik jarenlang letterlijk door het vuur ging, liet me zonder woorden weten hoe (on)belangrijk ik echt ben...

iemand voor wie ik alles heb opgegeven,vindt die wederzijdse moeite niet nodig...

iemand die al 35 jaren probeert om te leven, slaagt er niet eens in om een doodgewone dag te overleven...

alles went, behalve de harde dingen als pijn en afscheid en teleurstelling en...
of moet ik gewoon NOG meer oefenen?

2 opmerkingen:

rita zei

Je bent een heel gevoelig persoon, Ik volg je blog al een tijdje en herken veel van mezelf .
Veel pijn voelen en ervaren , en net zoals nu : ook niet lichamelijke pijn .
Dit is even erg als lichamelijke pijn, zo voel ik dat ook steeds aan .
Veel sterkte , dit kan ik je sturen
via deze weg... een beetje begrip , om jou ermee te sterken .
knuf
Rita

Marleen zei

Blijkbaar iemand die jou niet waard is.... Klote, maar probeer je te concentreren op degene die jij de moeite waard vind en die jou de moeite waard zijn :-) Dat zijn er meer dan je denkt...Sterkte!!