dinsdag 17 november 2009

Saai!

Het is al een dikke week geleden dat ik mijn blog opende, en zelfs nu is het eigenlijk een beetje zinloos. Want behalve ziek-zijn is er weinig gebeurd. En dat ziek-zijn neemt belachelijke proporties aan. Van de blaasontsteking in een viraal buikbeest, van de virale hoest in een bronchitis, van de antibiotica voor die bronchitis in een ander buikbeest, enzovoort, en altijd en overal pijn. Nachten met amper 3 uurtjes slaap, crashen overdag, hoesten tot ik blauw zie, weinig kunnen eten,... Het is allang de redelijkheid voorbij!

Maar de wereld draait verder, en met een zieke man maar gezonde dochter wil dat zeggen dat er elke dag grenzen overschreden moeten worden en dat 'rusten' vaak een grote illusie is.

Wie zou hier niét down van worden???
Overleven. Net.
En heel vaak denken: "wanneer stopt het?" of "wat als het nooit meer stopt?" of "dit is geen leven" of "laat die koord maar komen!" of "niemand houdt dit vol".

De schrik zit er continu in: wat is het volgende? Zal dat mexicaanse beest ook op ons pad komen? Wat als D. zieker wordt en de boel niet meer kan rechthouden? Hoelang kan dit falende lijf nog voortdoen?

Saai!
Ziek!
Down!
Moe!

1 opmerking:

Isis zei

Niet tof. Hier broeit er ook vanalles. Bah !