donderdag 21 januari 2010

Rikketikketik...


Hoor je de priemen tikken? Ze zijn zeer actief, want ik probeer weer te overleven. Het weekje rust is opgebruikt; de veranderingen die doorgevoerd zijn, blijven gelukkig plakken, maar het is een eeuwige strijd tussen zoveel willen en zo weinig kunnen, tussen zoveel pijn en zo weinig moed, tussen zoveel graag zien en zo weinig zelfvertrouwen, tussen zoveel eenzaamheid en zo weinig echte rust,...

Maar ik brei, dus ik leef!

Mijn Central Park Hoodie vordert heel erg goed en ik kan bijna niet wachten tot ik die kan dragen, in de hoop dat het ding uiteindelijk ook zal passen, natuurlijk. Ik vind de fuchsia kleur nog steeds super, en ondertussen zijn achterpand, 2 voorpanden en 1/2 mouwen klaar!

(Voor deze en andere projecten: foto met flash voor kleur, foto zonder flash voor duidelijker patroon...)




Via Ravelry kocht ik 20 bollen bulky Phildar Islande over van iemand, mijn schoonzusje haalde die voor me op, en ik kraakte mijn brein over wat ik ermee zou doen. Omdat ik geen 'perfect' patroon vond, ben ik na 20j (de nostalgie-slobbertruien die ik als tiener maakte) nog eens op goed gevoel zelf aan 't ontwerpen geslagen. Het inbrei-kabelpatroon is natuurlijk niet van mezelf, het trui-concept wel, veel improvisatie en gokwerk om een leuke knuffeltrui te verkrijgen én met de wol toe te komen... Dit is het rugpand:


Mijn lieve vriendinnetje Carolin, ooit klasgenootje in de Spaanse les gedurende 5-6j zaterdagvoormiddagen, kwam met een brei-bestelling: ze had pràchtige blauwe wol gevonden maar haar brei-capaciteiten zijn voorlopig nog afwezig (al maken we plannen voor een brei-clubje!). Vorige maandag bracht ze een zak vol wol en een verlanglijstje: baret + superlange sjaal + wanten. Ik ben aan de slag gegaan en zal eventueel nog wat toevoegen als de wol het toelaat, bv. een mutsje voor haar allerliefste metekindje Oliver. De baret - gebaseerd op de Boho Beret maar aangepast aan bulky wol en klein hoofdje - is ondertussen klaar en wordt geposeerd door mijn dochter (met een nog kleiner hoofdje weliswaar)! Een superlange sjaal is halfweg... Ik hoop dat de breiwerkjes in de smaak zullen vallen én zullen passen...



Een andere vriendin, Kati, vecht nog steeds voor het leven van haar baby-dochtertje June, en verblijft momenteel al 2 weken in het ziekenhuis met haar... :-(
Onze Knitherapy groep op Ravelry wil een knuffeldekentje voor June maken, en dit zijn mijn 2 lapjes daarvoor:



En 's nachts? Slapen? Spijtig genoeg lukt dat al te vaak echt niet, en dan zijn er McDreamy en mijn sokkenwollenlappendeken in bed...
Ondertussen krijgt het deken echt wel een mooie grootte, al ben ik er nog làng niet!



Er is meer, natuurlijk... Maar 't belangrijkste is tenminste alweer effe geblogd...

4 opmerkingen:

sodade zei

wat een mooie mozaïek

Anoniem zei

Malachurus

Werkt die mevrouw Morgan misschien met gasten ? ;-)

MORGAN zei

nee hoor, gewoon met naalden ;-)

Lizet zei

Jee, wat goed om een trui voor jezelf te breien, deze wordt prachtig, ik ben helemaal weg van de kleur! Erg leuk om al je projecten zo eens op een rij te zien, wat een werk!