vrijdag 26 februari 2010

CPH

Voor de brei-leken: CPH = Central Park Hoodie


Ik viel op die felle fuchsia wol en kocht genoeg voor een groot project. Na heel wat wikken en wegen koos ik voor de CPH die al een eeuwigheid - sinds mijn toetreding tot Ravelry vermoed ik - op mijn brei-verlanglijstje stond. In november werden de eerste steekjes op de naalden gezet. Deze week werden de laatste steken gebreid en alle delen in mekaar genaaid en de draadjes ingestopt. Enkel de 6 knopen zijn nog onderweg, maar ik wilde mijn creatie toch al op 't net gooien, zodus een 'voorlopige' foto met enkel 1 voorlopige knoop bovenaan om 't ding dicht te houden... Maar eigenlijk feitelijk ben ik reuze-trots op deze cardigan met kap! Trouwens: heerlijk warm en zacht en comfortabel, ik ga dit héél veel dragen als knuffeltrui, denk ik...
(Later hopelijk betere en meer flatterende foto's van mijn CPH, als de knopen eraan staan en er meer tijd is voor het fijnere poseer-werk...)

June's Snuggle Blanket



(foto's niet van mij natuurlijk, daar zowel June als het dekentje zich in Amerika bevinden, wel van haar mama Kati)


Herinner je je deze lapjes nog?

June1 en June2

June3 en June4

Zij reisden naar Engeland, alwaar ze door een andere creatieve dame toegevoegd werden aan het knuffeldekentje van enkele Knitherapy groepsleden. Er werd een zachte fleece tegengestikt, het dekentje werd verpakt en ging het vliegtuig op naar Amerika, alwaar het gisteren toekwam bij baby June en haar gezinnetje.


June is héél blij met haar knuffeldekentje dat met veel liefde en zachte wolletjes gebreid werd door enkele van haar mama's brei-vriendinnen!!!!!

Op deze foto draagt mijn Amerikaanse metekindje trouwens ook het Jip&Janneke hemdje dat ze van auntie Morgan kreeg een tijdje geleden... :-)






Heerlijk toch, hoe verenigde brei-krachten een baby en haar mama zo gelukkig kunnen maken! Baby June zal hopelijk nog lang genieten van haar eigenste speciale knuffeldekentje... met daarin 4 lapjes van haar Belgische meter... :-)

dinsdag 23 februari 2010

Knitherapy

Breien als therapie. Een absolute must momenteel. Het gaat niet goed, depressie-gewijs, en fysiek ook niet en dus vandaar de grootste wanhoop natuurlijk...
Maar geen beter medicijn dan wol en naalden! En de bijhorende groep van fijne breiende medemensjes online natuurlijk...

Geen grote werken, maar toch een mooie Jacques Cousteau muts voor mijn jongste broer die nu warme oren en een warm kaal hoofd zal hebben op zijn fietske! Fijn om een kadoke te kunnen maken voor iemand die je graag ziet!



Mijn vader heeft ondertussen ook zijn allereerste bestelling geplaatst...

Verder enkel bezigheidstherapie: lapjes voor mijn knitherapy-deken, en kleine kadootjes die nog onderweg zijn en dus nog niet getoond kunnen worden...



Deze week zouden ook mijn knopen arriveren voor de Central Park Hoodie!!!!! Een Ravelry-vriendinnetje had er schoontjes gevonden en wou ze me sturen, dus ik wacht geduldig af, en ik moet nu enkel nog de knoopsgatenboord afwerken en het hele ding in mekaar steken. Ik wil sowieso de cardigan nog dragen in februari, dus... laat maar komen die knopen!

maandag 22 februari 2010

Boerderij-weekendje

Sarah mocht het laatste weekend van het weekje vakantie gaan logeren bij haar meter, op de boerderij met de boer en de 3 kinderen! Als echt buitenkind is dat dus de hemel op aarde voor ons meisje, en van vrijdag tot zondag had ze een heerlijke tijd bij tante Hilde, nonkel Gust, Tine, Stijn en Hanne!!!!!

Vooral nichtje Hanne en Sarah zijn twee handen op één buik, maar zoveel zal wel duidelijk op de foto's (met dank aan tante Hilde & co.)!




Wat een fijne manier om de vakantie af te sluiten! Sarah heeft 200% genoten van haar boerderij-weekendje!

Krokuskriebels in het Bosmuseum

Eén uitstapje heb ik er uit gekregen, afgelopen vakantie - uit dit nutteloze lijf dus. Halverwege werd ik wel geveld door hevige migraine en liep ik nog met mijn lompe kop tegen een laaghangende tak, dus Het Lijf was niét happy achteraf...
Sarah genoot gelukkig wel, samen met moeke en vake, van ons uitstapje naar het Bosmuseum!

Eerst was er in het museum een zoektocht, samen koekoekseieren zoeken tussen de verschillende opgezette vogels. We werden verwend met koekjes en koffie/chocomelk en mochten dan nog wat knutselen en kleuren samen. Sarah kreeg als 'prijs' een kleurboek en onze knutselpogingskes mee naar huis...



Op het domein staat de VVV-toren, pure nostalgie want dat was een uitstapje dat mijn ouders jaarlijks met ons vieren ondernamen. Mijn eigen hoogtevrees hield me toen en ook nu met beide voeten op de grond (al heb ik menig poging ondernomen vroeger, en ben ik menig keer met gesloten ogen en bibberbenen door mijn vader naar beneden gedragen), maar Sarah stapte gezwind en zonder vrees de toren op met moeke en vake! Kei-leuk, mama!!!!!!! Jaja, ik geloof het zo wel...


Na nog wat speeltuinplezier had mama's hoofd echt meer dan genoeg afgezien en gingen we terug naar huis. Wel leuk, die Krokuskriebels van de Gezinsbond! Dit was trouwens allemaal gratis en voor niks!


Leuke herinneringen mochten mee naar huis: vlindertjes, een kaart voor papa, een kleurprent van een vlinder, en een kleurboek dus...

Laatste sneeuw?


Hello!!!!

In opvolging van de eerste sneeuw, weer sneeuw, en nog meer sneeuw, zullen dit misschien de foto's van de laatste sneeuw zijn: vorige zondag begon de Krokusvakantie met... sneeuw!
Papa's en kinderen stoven naarbuiten voor een sneeuwman, terwijl mama's en grootouders binnen achter het raam genoten van de genietende mannen/kinderen. Het resultaat mocht er weer zijn, en de hele vakantie stond deze sneeuwman in de tuin van mijn ouders...



Maar nu mag de lente toch wel komen...

(Voor mensen die me kwijt zijn op Facebook: mijn account is om de één of andere reden al enkele dagen 'kwijt', ikzelf geraak nog onmogelijk aan mijn eigen profiel, en blijkbaar is het ook voor anderen niet beschikbaar, geen idee waarom en nog minder hoe dat verholpen kan worden, want van de helpdesk van Facebook krijg ik geen reactie voorlopig. Maar: ik leef dus nog, in even bedenkelijke toestand als de voorbije weken/maanden weliswaar, en ik hoop vlug terug online te zijn, want 't is wel eenzaam hier tussen mijn 4 muren...)

dinsdag 16 februari 2010

Kadootjes voor en van mezelf...

Veel pijn, en best wel grote zorgen, dus vorige week liet ik me heel even gaan op de site van een creawinkeltje dat ik nog niet kende: Klazien's Kreatie! Deze fijne en superzachte Rowan-wol zal een mooi project toegewezen krijgen, op de planning staan alvast de Endpaper Mitts...



Hoewel ik met Valentijn niks voorzag voor mijn ventje en bijgevolgzelf ook niks verwachtte, werd ik na een voormiddagje uitslapen gewekt met een doos Leonidas-pralines, mmmmmmm!!!!!



Geen wondermiddelen voor grote zorgen, maar een beetje verwend worden door ventje en mezelf verzacht wel wat pijn...

Uitbreiding van de roze kamer...


We kregen een 5-deurs kleerkast kado, mega-groot en nog in goeie staat mits enkele verstopte mankementjes. Die kon blijkbaar opgesplitst worden in 1x3 en 1x2 deuren. De grootste kast kwam in onze slaapkamer te staan, en Sarah kreeg er zo een grote kleerkast bij! Met elfenstickers werd die meteen opgefleurd, en de boeken-/speelgoedbak-rekken kregen een nieuwe plek achter haar bed (zodat ze vanuit bed boeken kan kiezen voor haar avondlijk leeshalfuurtje). Bureau met piano werden verplaatst naar een handigere kant van de kamer, en zo heeft Sarah een jaartje na de verhuis alweer een 'nieuwe' roze kamer!

Het Gevaar zit in een klein hoekje!



Tussen onze 2 zetels die samen een hoek vormen, is blijkbaar nét genoeg ruimte voor een poezenhoofdje. Elke avond voor het slapengaan, moet Fee haar laatste zotte kuren nog kwijt en komt ze daardoor piepen en zoeken naar een speelkameraadje oftewel slachtoffer. Ze schiet dan in en uit dat piepeholleke en haar nageltjes klauwen naar al wat beweegt, maar vooral geniet ze van uitgedaagd worden en zich kunnen verstoppen tot de tijd rijp is voor de aanval. :-)