dinsdag 23 februari 2010

Knitherapy

Breien als therapie. Een absolute must momenteel. Het gaat niet goed, depressie-gewijs, en fysiek ook niet en dus vandaar de grootste wanhoop natuurlijk...
Maar geen beter medicijn dan wol en naalden! En de bijhorende groep van fijne breiende medemensjes online natuurlijk...

Geen grote werken, maar toch een mooie Jacques Cousteau muts voor mijn jongste broer die nu warme oren en een warm kaal hoofd zal hebben op zijn fietske! Fijn om een kadoke te kunnen maken voor iemand die je graag ziet!



Mijn vader heeft ondertussen ook zijn allereerste bestelling geplaatst...

Verder enkel bezigheidstherapie: lapjes voor mijn knitherapy-deken, en kleine kadootjes die nog onderweg zijn en dus nog niet getoond kunnen worden...



Deze week zouden ook mijn knopen arriveren voor de Central Park Hoodie!!!!! Een Ravelry-vriendinnetje had er schoontjes gevonden en wou ze me sturen, dus ik wacht geduldig af, en ik moet nu enkel nog de knoopsgatenboord afwerken en het hele ding in mekaar steken. Ik wil sowieso de cardigan nog dragen in februari, dus... laat maar komen die knopen!

4 opmerkingen:

Reporter 17 . zei

Had ik maar zo een lieve en moedige zuster gehad... een fietsje had ik wel en zelfs honderde en honderde kilometer getoerd , maar dan met een klakske !

Isis zei

Schoon muts (mijn bijnaam thuis is "Muts" omdat ik graag iets op mijn kopke zet), maar die lapjes voor de deken vind ik ook prachtig ! Ik loop al lang rond met goesting om een dekentje te maken en heb een model in een oude Marie Claire idées (voor kerst, met rendiertjes en kerststerren)... toch eens aan beginnen !

Christel zei

Hele mooie muts. Wat heb je je broer toch verwend ;-)

Lizet zei

Leuke muts! Je houdt wel de spanning erin hoor, ik zie erg uit naar foto's van de hoodie!