Vanmorgen is mijn peter, omringd door zijn vrouw, kinderen en kleinkinderen, ingeslapen... Hij is nu hopelijk op een betere plek: zonder pijn, zonder aftakeling...
:-(
Het verdriet is voor zijn gezin, voor mijn ouders, voor ons...
Maar weten dat hij niet meer moet lijden, is een grote troost...
Abonneren op:
Reacties plaatsen (Atom)
7 reacties:
Sterkte met het verwerken van dit verlies.
dat is zo.... maar toch doet het pijn. Sterkte.
Sterkte voor jullie allemaal met het verwerken van dit verlies.
Miriam
O wat moeilijk voor jou. Heel veel sterkte!
Innige deelneming :-(
Dikke knuffel. Dat een verlies "aangekondigd" is, maakt het niet minder zwaar om dragen.
Dat heb je mooi gezegd.
Sterkte !
Een reactie plaatsen