zondag 9 mei 2010

Aandenken aan een creatieve ziel...


Geen idee hoe oud ik was, toen mijn nieuwjaarscentjes voor één keer niet gewoon in mijn hand werden gestopt maar in dit houten kistje zaten... Lagere school, dus al zeker 25 jaren gaat het met me mee. Mijn peter was een creatieve man en zijn passie lag in hout. Hij maakte sierlijke trappen en andere houten prachtdingen, en voor zijn metekind een ronde houten kistje. Dat stond ooit op mijn boekenkast in de kamer die ik met mijn zus deelde, het ging mee op internaat en daarna opnieuw naar huis, het verhuisde toen ik alleen ging wonen en het kreeg daar opnieuw een plekje op tussen de boeken, weer een verhuis naar het appartement en naar de ruwhouten secrétaire die ik kreeg van de man van mijn leven, en uiteindelijk mocht het daar opnieuw staan wanneer we naar dit huisje kwamen met ons drietjes. Het kistje had altijd al een ereplaats, maar nu wordt het extra gekoesterd - want er hangt een waas van gemis maar ook van mooie herinneringen rond...

Ik weet niet of ik geloof, maar ergens troost ik me wel met de gedachte dat nonkel Krol nu geniet van het maken van trappen naar de hemelpoort. Ongetwijfeld maakt hij mooie dingen uit hout terwijl hij wacht op degenen die achtergebleven zijn...



Ik mis mijn peter, maar hij moet nu niet meer lijden en hij kan weer doen wat hij graag deed, of dat hoop ik dan...

3 opmerkingen:

Zinzia zei

Wat een mooi potje en een leuke manier om jou je nieuwsjaarsgeld te geven.
Je had een fijne peter

Isis zei

Er zijn mensen die altijd bij ons blijven, ook al zijn ze er fysiek niet meer. Ik heb ook zo'n tante die mij vergezelt in al wat ik doe. Mettertijd wordt dat iets moois en troostends. En ja, nonkel Krol maakt vast en zeker de mooiste houten trappen, in het hiernamaals. Dat kan bijna niet anders !

Reporter 17 zei

Echt aandoenlijk . Ook gevoelige reacties van bovenstaande vrienden . Bravo !